JOB SEEKER

2011-04-11T06:57:00.000-07:00

पशुपतिनाथको मन्दिर

स्नातक तह प्रथमवर्ष ईतिहास (३११)
स्थलगत अध्ययन प्रतिवेदन
(प्राईभेट विद्यार्थी)

नाम ः उमेशचन्द्र खनाल
सि.नं. ः ९६२०९५५
मिती ः २०६७ चैत्र

मार्फत ः
रत्नराज्य लक्ष्मी क्याम्पस
प्रदर्शनी मार्ग
काठमाण्डौं

पशुपतिनाथको मन्दिर
१. परिचय
पशुपतिनाथको मन्दिर काठमाण्डौं जिल्लामा रहेको ऐतिहासिक धामिर्क एवं पर्यटकीय दृष्टिले महत्वपुर्ण स्थल हो । यो मन्दिर काठमाडौं जिल्लाको का.म.पा. वडा नम्बर ८ मा बागमती नदीको किनारमा रहेको छ । हिन्दु धर्मावलम्बीहरुको महत्पूर्ण धामिर्क स्थलमा मार्ग कृण्ण चतुदर्शीका दिन एक वर्ष भित्र अवसान भएका आफन्तहरुको सुखद स्वर्गवासको कामना गर्दै सात प्रकारको सतबीज छरिने परम्परा छ । साथै शिवरात्रीको दिन आरध्यदेव पशुपति अर्थात शिवजीको आराधना गर्दै नेपाल तथा छिमेकीमुलुक भारतका हिन्दु धर्मावलम्बीहरुको ठूलो संख्याले पशुपतिको दर्शन गर्ने गर्दछन् । शिवरात्रि एक अत्यन्त महत्वपुर्ण आध्यात्मिक वृतान्तको स्मरणोत्सव हो । सृष्टिका समस्त मनुस्यत्माका परलौकिक परमपिता परमात्मा शिवको दिव्य जन्म वा अवतरणको महान दिन हो शिवरात्री। शिवरात्री नेपाल भरि धुमधामसँग मनाइने राष्ट्रिय पर्व हो । फागुन कृष्णचतुर्दसीको घोर अन्धकारको रातमा शिवको जन्म भएको मान्यताअनुसार शिवका पीठहरूमा श्रद्धालुभक्तजन, भक्ति र निष्ठासाथ मनाइने गरिन्छ । श्रद्धालु भक्तजन पशुपतिनाथको दर्शन अन्य सबै पर्वहरू मनुष्य वा देवताको जन्मदिनको स्मरणका रूपमा मनाइन्छ भने शिवरात्रि मनुष्यबाट देवता बनाउने देवका पनि देव महादेव, सर्व सद्गति दाता परमप्रिय परमात्माको आगमनदिव्य र शुभजन्मको स्मरणसोत्सव हो । शिवरात्रि तेत्तीस कोटी देवी(देवता लगायत ब्रम्हा, विष्णु, शंकरका समेत रचयिता, सबै धर्म मान्ने वा नमान्ने सम्पूर्ण आत्माका आत्माका आत्मिक पारलौकिक परमपिताको जन्मदिन हो ।

पशुपतिनाथको मन्दिर
श्लेशमान्तक वन, पशुपतिक्षेत्रको का. म. पा. ८ तीनथाना गा. वि. स. वडा नं. १ मा रहेको विष्णुदेवी मन्दिर यस गाविसको मात्र महत्वपुर्ण स्थल नभै यस भेगकै ऐतिहासिक थलो हो । धामिर्क हिसाबले सातौ पिठको रुपमा गनिने विष्णु देवी, सरस्वती तथा ईच्छावृशेश्वर महादेव (गोलोकेश्वर) १७ औ शताब्दितिर स्थापना भएको मानिन्छ । ०३८ र ३९ सालतिर महादेवस्थानको दक्षिणतिर रहेको दुवै हात र स्तनसमेत काटिएको सरस्वतीको पूर्णकदको मूति र्चोरी हुँदा मूर्ति पछाडि रहेको शिलालेखमा उक्त मिति उल्लेख गरिएको भन्ने भनाई छ । चोरी भएको सरस्वतीको मूतिको दुई पाऊ अद्यावधि नै छ, जहाँ २०४१ सालमा पूर्ण बहादुर महर्जनले अर्को सरस्वतीको मूति बनाई स्थापना गरेको पाईन्छ । विष्णुदेवीको द्धारपालको रुपमा रहेका सिंह सिंहिनीको स्थापना रिजाल भन्ने थरका ब्यक्तिले वि.सं. १९०९ सालमा स्थापना गरेको शिलालेखमा पाईन्छ । सोही मन्दिरको पश्चिमतिर रहेको ढुंगाको खम्वामाथी प्रार्थना गरिरहेको मूति सहितको खम्वा वि.संवत १९१० मा स्थापना गरेको देखिन्छ । पाप धर्मको परीक्षण गर्ने वागद्वार पनि महादेवस्थानको उत्तरतर्फ रहेको छ । यस विष्णु देवी पुरातात्विक महत्व भित्र पनि रहेको छ । विश्वको एक मात्र हिन्दुराष्ट्र नेपालमा अवस्थित श्री पशुपतिनाथले नेपाललाई विश्व सामु छुट्टै रुपमा स्थापित गरेको छ ।
पशुपतिनाथको मन्दिरका भक्तजनहरु मुख्यतः हिन्दुहरुलाई मात्र प्रवेश गर्न दिईन्छ। नेपाल र भारतमा जन्म भएका हिन्दुहरुलाई मात्र यसभित्र प्रवेश गर्न मान्यता दिएको छ । यस मन्दिरमा रहेका विभिन्न प्राचीन कलाहरु संसारमै सुन्दर र प्रख्यात मान्छि । यसको छाना गजुरहरु बहुमुल्य धातु, रत्नहरुले जडित छन्। यस मन्दिरलाई जिवितहरुको भगवान पनि भनिन्छ । यसको स्थापना सन् ४०० पुर्व रहेको मानिन्छ । पशुपतिलाई विभिन्न नामले चिन्ने गरिन्छ । पशुपति नाम मध्ये एक प्रसिद्ध नाम हो । पशुको मतलब प्राणी, पतिको मतलब सर्वश्रेष्ठ वा ब्रहंमाण्डका मालिक भन्ने बुभिन्छ ।
यस मन्दिरको छाना दुई तह पेगोडाशैलीको रहेको छ । गजुरसुनको र चारदिशामा रहेको ढोकाहरु चाँदीको कलात्मक बुट्टाले सजाइएको छ । पशुपतिनाथको पश्चिम तर्फ ६फिट अग्लो साँढेको मुर्ति रहेको छ ।
यसको उत्पत्ति
धार्मिक ग्रन्थ अनुसारः —
धार्मिक ग्रन्थ नेपालमहात्म्य र हिमवत्खण्डमा उल्लेख भए अनुसार शिव भगवान मृग रुप धारण गरी हालको श्लेशमान्तक वनमा घुमिरहेका थिए । देवताहरुलाई शिवको आवश्यक परि खोज्दा कहि नपाईएपछि खोज्दै जाँदा यही जंंगलमा अरु मृगहरु मृगकै रुपमा सँगै घुमिरहेको देवताहरुले देखे धेरै मृगहरुमध्ये सबभन्दा राम्रो मृगलाई यही शिव भगवान हुनुपर्छ भनि समात्दा कोही देवता मृगको खुट्टा कोहीले सिङ्ग समात्दा सिङ्ग भाँचिएको र त्यही सिङ्गलाई शिवलिङ्गको रुपमा सोही ठाउँमा पुजा गर्न थालिएको उल्लेख छन् ।
गोपालराजवंशावलीका अनुसार ः—
नेपालको सबै भन्दा पुरानो वंशावली गोपालराजवंशावलीहो जसमा पशुपतिनाथको मन्दिर सुपुष्प देवले बनाएको उल्लेख छ जुनकुरा लिच्छवि राजा जयदेव ११औं को शिलालेख सन् ७५३ मा उल्लेख छ ।
पशुपतिनाथक्षेत्रको चारकिल्ला
पुर्व ः त्रिभुवन अन्तराष्ट्रिय विमानस्थलको पुरानो धावनमार्गको पुर्व सिमाना।
पश्चिम ः धोविखोलाको रातोपुल, कालोपुल, हाँडी गाउँबाट चाबहिल गण्ोशस्थान जोड्ने बाटोमा पने धोबीखोलाको पुल हुदै धुम्बाराही चक्रपथमा रहेको धोविखोलाको पुल ।
उत्तर ः धुम्बाराही चक्रपथमा रहेको धोविखोलाको पुलबाट चक्रपथ चावहिलचोक भगवानस्थानबाट गौरीघाट जाने कच्ची बाटो हुँदै गौरीघाटबाट बौद्ध जाने बाटो हुँदै गौरीघाटको उत्तर तर्फको सत्तल पछाडिबाट घाटको पछाडि हुँदै वागमती हँुदै गुहेश्वरीघाटको उत्तर तर्फको वाग्मतीबाट कालिप्रसाद गणको उत्तर सिमाना हुदैं त्रिभुवन अन्तराष्ट्रिय विमानस्थलको पुरानो धावनमार्ग हाल थम भएको खण्ड बाहेक ।
दक्षिण ः त्रिभुवन अन्तराष्ट्रिय विमानस्थलको पुरानो धावनमार्गको कुनाबाट सिधै अन्तराष्ट्रिय विमानस्थलको टर्मिनल भवन हुँदै विमानस्थलको सवारी पार्किङ्ग सँगैबाट दुई सय साठी मिटर दक्षिण पश्चिम हुँदै त्यहाँबाट चारसय मिटर पश्चिम भै चक्रपथसम्म र चक्रपथ देखि कालिमाटीडोल र हरिजन टोलको विचको खोंच हुदैं वाग्मती नदी भै राजराजेश्वरी निस्कने गोरेटो हुँदै चक्रपथको ग्रिनवेल्ट गौशाला चोक हुँदै धोविखोलाको रातोपुल । तर संरक्षित क्षेत्रको चारकिल्ला यसप्रकार छ ः—
१. पुर्व ः त्रिभुवन अन्तराष्ट्रिय विमानस्थल परिश्चम शिवपुरी बाबाको आश्रम सहित जंगल ।
२. पश्चिम ः भण्डारखालको पश्चिमपट्टिको पर्खाल बाहिरको कच्चिबाटो सहित जङ्गल र जयवागेश्वरी मन्दिर पश्चिमको सत्तललाई भित्र पारी चक्रपथ हुँदै मित्रपार्क चोक ।
३. उत्तर ः मित्रपार्कबाट गौरीघाट जाने सडक हुँदै गौरीघाट बाल मसान देखि वाग्मती नदी किनारको उत्तर २० मिटर र गुहेश्वरी माथि उत्तर बाहिनीसम्म पशुपति क्षेत्रको अन्तिम सिमाना ।
४. दक्षिण ः गौशाला रातोपुल पक्की सडकबाट पनिको टोल जाने बाटो सम्म (का.म.पा.वडा नं. ८ को दक्षिण पश्चिमको अन्तिम सिमाना) र गौशालाचोकबाट चक्रपथहुँदै तिलगङ्गाबाट ब्यारेक जाने बाटो ।

२. पशुपतिनाथको ऐतिहासिक महत्व
पशुपतिनाथको ऐतिहासिक रुपमा अत्यन्तै महत्वपुर्ण छ । यसबाट मानव ईतिहासमा के भएको रहेछ भन्ने प्रष्ट प्रमाण भेट्न सकिन्छ भने कुनै कुराहरु अझ अध्ययन गर्न वा खोज गर्न बाँकी नै रहेको देखिन्छ । यहाँका रहस्यमय जुनसुकै वस्तुचिजहरुको अध्ययनबाट धेरै कुराहरु जान्न सकिन्छ । युनेस्कोले विश्वसम्पदाको सांस्कृतिक सम्पदाको सुचिमा राख्नुको कारण पनि यहीहो । युनेस्कोको सुचिमा समावेश हुनको लागि यसको उत्पत्तिको अतिनै प्राचिन, यहाँका कला सम्पदाको अनमोलता र रहस्यताको कारणलेनै सो सुचीमा समावेश गरिएको हो । यसको अर्थ जुन सम्पदा त्यस देशमा रहेको छ त्यस देशको मात्र सम्पत्ती नभई संसार भरिको सम्पदाको रुपमा रहन्छ । यसबाट त्यस देशका मानवले शिक्षा लिन सक्छन् र गर्व गर्न सक्छन् कि हाम्रो देशको सम्पदा कति धनी र अरुलाई सिक्न योग्य छ भन्ने कुरा । यहाँका सम्पदाहरु अद्धितिय छन् । यसको कलात्मकता अरु कुनै संसारको कला भन्दा कम छैन । त्यस्तै यस मन्दिर सँग जोडिएर आएको साँस्कृतिक चाड, पर्वले देशको साँस्कृतिक परम्परालाई धान्न एक अर्को पुस्तालाई विस्तार गर्न पुलको काम गरिरहेको छ । त्यसैले पशुपतिनाथको मन्दिर ऐतिहासिकरुपमा महत्वपुर्ण सावित हुन्छ ।

पशुपतिनाथको मन्दिर क्षेत्र
यस मन्दिर वरपर रहेका विभिन्न मन्दिर, वन,नदीहरुले सुनमा सुगन्ध थपिएको छ । यसको साथै यो क्षेत्र भनेको प्राचिन मानव सभ्यताको प्रमाण हो । यसबाट प्राचीन सभ्यता, प्राचिन सामाजिक अवस्था, प्राचिन आर्थिक र प्राचिन राजनितिक अवस्थाको चित्रण पाईन्छ । यो अवस्था सम्म कहाँबाट कसरी हालसम्मको स्थितीमा आएको छ । यससमयको जुन अवस्था छ यस समय सम्मको अवस्थाको धरातल वा आधार भनेको यही प्राचिन पशुपतिनाथको मन्दिर क्षेत्र हो ।
यहाँका बाबा वा योगी जसले जिवनको आधार के हो संसारलाई सिकाउँछन् । योगीहरुबाट नै प्रतिपादीत योगले मानवलाई स्वस्थ्य र सद्गुणी बनाउन सकिन्छ भन्ने कुरा प्रमाणित भइसकेको छ । साथै पशुपतिनाथ कुनै विशेष कालखण्ड विशेष समुह र राजनितीक प्रतिनिधित्व गर्ने व्यक्ति कोही सँग सम्बन्ध राख्दैन । यसको महत्व मात्र मानवजातको हित सँगमात्र जोडिएको छ ।

साधु

३. पशुपतिको उत्पत्ति र यसको धार्मिक महत्व
यो संसार जलामय भएको बखत अन्धकार भएको हँुदा जगतको श्रृष्टि, स्थिती र संहारकर्ता मै हँु भनि ब्रम्हा र विष्णुमा हानाथाप भै मै ठुलो भनी झगडाको अन्त नभएकोले उनीहरुको अभिमान तोड्नको लागि एक ज्योर्तिलिङ्ग ब्रम्हा र विष्णु बिचबाट प्रकट भै “ यसको मुलको अन्त गर्न विष्णु र उद्र्धको अन्त गर्न ब्रम्हा जानु जसले अन्तगरी आउँछ उहि ठुलो ईश्वरहो ”भन्ने आकाशवाणी भयो । जाँदा जाँदा हज्जारौं हज्जार वर्ष वितिसकेपछि विष्णु हार मानी र्फिकए तर ब्रम्हा ठुलो भनिने अभिलाषा लिई कामधेनु र केतुकी फुललाई साक्षी राखी उद्र्धको अन्त फेला परेको दाबी गर्न आए । शिवजी रिसाई “तिमी झुठा क’रा गर्दा रहेछौं त्यसैले तिमीलाई पृथ्वीमा कसैले पनि पुजा गर्दैनन् र अपुज्य भए, केतुकी फुललाई पनि शिवपुजामा नलागोस् र कामधेनु गाईलाई मुखतर्फको आधा अङ्ग अपवित्र होस्” भनि आकासवाणी भयो । यस्तो आकासवाणी भएपछि विष्णु लज्जित भै शिव रिसाए भनि ब्रम्हा र विष्णु सहित भै ईश्वर हामी हैनौ हजुरै होइबक्सन्छ भनी स्तुति गरेपछि श्री पशुपतिनाथ खुशी भएर (एक वित्ता जतिको ) शिव शक्ति रुप ज्योर्तिलिङ्ग भै दुबैलाई दर्शन दिई ब्रम्हा र विष्णुलाई आफैमा लिन गराई पुनः प्रकट गराई ब्रम्हालाई श्रृष्टि र विष्णुलाई स्थितीको कार्यभार जिम्मा दिई ब्रम्हालाई होम यज्ञादिमा र पुष्कर क्षेत्रमा मात्र पुजा हुने वर पनि दिनुभयो । संहारको काम अरु कसैले गर्न नसक्ने देखी आफैले लिइ बक्सिङ (दुई हात जातिको अग्लो) पाँचमुखवाला आठहातमा जपमाला र अमृत भरिएको कमण्डलु लिएको आत्मलिङ्ग दर्शन दिई फेरी आफ्नै आकारको ज्योर्तिर्लिङ्ग दर्शन दिई फेरी आफ्नै आकारको ज्योर्तिलिङ्ग भै बक्सियो ।

महादेव
यसै सन्दर्भमा पुनः प्रलय पछि पृथ्वी जलमग्न भएको बेला ब्रम्हा र विष्णु बाहेक अरु कोही थिएन । सबै सुन्य भएकोले ब्रम्हा र विष्णुमा रज र तमेल ढाकेर विवाद भै म ठुलो लोकपति सर्वेसर्वा भन्ने पदको लागि झगडा हानाथाप हुन थाल्यो । यस्तो देखि दबैको अभिमान तोड्न महाप्रभु महादेव, श्रृष्टिकर्ता, चराचरपति ईश्वरबाट दुबै ब्रम्हा र विष्णुका बिचमा ज्योतिर्लिङ्गको रुपमा प्रकट हुनुभयो । उक्त ज्योतिको तापले पोली भाग्दै अँधेरो तर्फ जान लागे । यो देखि ईश्वरबाट आज्ञा भयो – यस्तो घमण्ड नगर तिमीहरु दुवै ठुला हौं तर संसारका अधिपति तिमीहरु हैनौ । जसले यो लिङ्गको उद्र्धर अन्त फेला पार्छ त्यो नै ठुलो अरु नै कोही भएको ज्ञान भै लिङ्ग ज्योतिलाई नाम्दै तल र माथितिर जान लागे । ब्रम्हाजीलाई कामधेनुले देखि सोध्नुभयो । पु्रभु यो चराचरको श्रृष्टीकर्ता होइबक्सेर पनि के को लागि यहाँ सम्म कष्ट गरिबक्सियो । पृथ्वी तलमा र अन्यलोकमा समेत के भैरहेको छ बुझ्ने दिव्य दृष्टिद्धारा देख्ने हजुर बताइ बक्सियोस कामधेनुले यति भने पछि ब्रम्हाजी आज्ञा गर्नुहुन्छ । पतिव्रता कामधेनु अरु खास काम केही छैन म यो शिवलिङ्गको टुप्पो पत्ता लगाउन आएको हुँ । ब्रम्हाजीका यस्ता वचन सुनी कामधेनुले भन्छिन् – हे प्रभु यो महान् ज्योर्तिलिङ्गको आदि अन्त स्वयंम् प्रभु जगतपति देवादीदेव, महादेव महेश, शंकर बाहेक अरुले जान्दैनन् । अझ सुक्ष्म लिङ्गहरुमा म दुध चढाउँछु र त्यस लिङ्गमाथि केतकी र बन्धुक जवापुष्पहरु देख्छु उनीहरुलाई पनि केही थाहा होला तर यस ज्योतिलिङ्ग माथि पाशुपत, अश्र रहेको हुन्छ । जस्ले जो त्यस नजिक पुग्दछन् त्यसलाई टुक्रा–टुक्रा पारी दिन्छन् । यसैले यसको आदि अन्त पत्ता लगाउन कसैको सामथ्र्य देखिदैन । यस्ता कामधेनुका वचन सुनेपछि ब्रम्हाजीले केत’की र जवापुष्प समेतलाई मैले ब्रम्हाजीलाई ज्योर्तिलिङ्गको अन्त टुप्पोमा देखेको हो भन्ने साछी बनाई पृथ्वीमा जान आग्रह गरे । झुठा कुरालाई सत्य हो भनि साक्षी वक्ता सुर्य चन्द्र रहेसम्म तल गिर्नुपर्ने हुन्छ । ठुलो पाप लाग्छ भनि भन्दा पनि ब्रम्हाले सुख नदिई पृथ्वीतलमा ल्याई छाडे ।
उता विष्णु ज्योर्तिलिङ्गको मुल खोज्न लोकहरुलाई पार गर्दै आएको अनन्तले देखि स्वागतगरी संसारको श्रृष्टिका पालन कर्ता विश्वलाई जान्ने भएर आज के कामले हामीलाई दर्शन दिन यहाँ कष्ट गर्नु हुन्छ, हे अनन्त ब्रम्हा र मेरो बिचमा प्रकट भएको ज्योतिलिङ्गको जसले आदि अन्त पत्ता लागाउँछ उही ठुलो हुन्छ भन्ने आदेश भएकोले हामी दुबै उद्र्ध र अन्ततिर हिडेका छौं भनि ज्योतिर्लिङ्गको मुलको विषयमा अनन्तसँग सोध्दा यस लिङ्गको मुल त स्वयं श्री उमामहेश्वर, शिवशक्ति रुप आदि अन्त श्रृष्टि, स्थिती, स्थिती संहारका मालिकका पनि मालिक महोदेव बाहेक अरुलाई थाहा छैन । यस भन्दा तल ज्योर्तिलिङ्गलाई एकदम विषालु सर्प र नागहरुले वेरी रहेका छन् । त्यसमा जान कसैको शक्ति चल्ने छैन । हे प्रभु बरु फर्किबक्सियोस् यस्ता बचन सुनि विष्णु पृथ्वी तलमा आउँदा ब्रम्हालाई कामधेनु, केतुकी, बन्धुक र जवापुष्पहरुलाई साक्षीको रुपमा साथ लिई बसी रहेको देख्नु भयो । भगवान विष्णु आज्ञा हुन्छ । पात्र सत्य असल भएमा साक्षीको जरुरत पर्दैन । यसरी ब्रम्हा आफु भन्दा ठुलो भएको देखि विष्णु लज्जित भै शोकाकुल भएको देखि पहिले जस्तै आकाशवाणी भयो कि हे कामधेनु, केतुकी, बन्धुक र जवापुष्पहरु हो तिमीहरुले झुट्टा साक्षी बक्यौं त्यसैले तिमीहरु मेरा सबै भन्दा प्यारा भएता पनि अब मलाई चढिने छैनौ र कामधेनु तिम्रो जुनमुखले झुठा बाल्यो त्यसैले तिम्रो मुख अपवित्र होस् । यस्तो देखि ब्रम्हा, विष्णु दुवैले भगवान शंकर ज्योति स्वरुप शिवको स्तुति गरे । त्यसपछि प्रशन्न भै शिवशक्ति रुप प्रभु आज्ञा हुन्छ – ब्रम्हालाई श्रृष्टिकर्ता पितामह र विष्णुलाई पालनकर्ता पालक भन्ने छन् तिमीहरु र ममा केही अन्तर छैन तर त्यस्तो घमण्ड भने गर्नु हुँदैन । ब्रम्हा तिमीले श्रृष्टि र विष्णुले पालन गर्नु भन्ने भएपछि ब्रम्हा विन्ति गर्दछन् – हे प्रभु देवताको सयवर्ष सम्म त यो पृथ्वी पानी पानी भयो जलमग्न भयो । जलमा कसरी श्रृष्टि गर्ने ?ब्रम्हाजीको यस्तो विन्ति सुनेर शंकर भगवानले आफ्नो अंंगबाट दुई नेत्र लामो हात्तीको जस्तो सुंढ, एकहातमा बन्चरो र एक हातमा लड्डु लिएका विभिन्न आभुषणहरुले सोभित श्री गणेशजी श्रृष्टि गर्नुभयो । त्यसपछि सुर्य र चन्द्रमाको श्रृष्टि गर्नुभयो , त्यसपछि अग्निको श्रृष्टि गर्नुभयो । यसरी श्रृष्टि गरिसकेपछि अग्निलाई जलमग्न पृथ्वीलाई फेरी प्रलय नभएसम्म सुकाइराख्न , बचेको पानी श्री गणेशजीलाई पिइदिन, सुर्यलाई दिनमा उज्यालो दिन र चन्द्रमालाई रातमा उज्यालो र शान्ति दिन आज्ञा दिई, ब्रम्हालाई श्रृष्टि र विष्णुलाई पालन गर्नु, म देवताको हजारौं करोड वर्षतक, ज्योर्तिलिङ्ग देवपुज्य भएर रहन्छु । सुवर्णमय, मुत्तिदायक, यो नेपालमा प्राणीमा हामी नै औषधि हुने छौं । त्यसपछि अधर्मीहरु बढ्ने छन् र हिन्दु आर्यहरु पनि बैदिक धर्म छाडि म्लेच्छ जस्तै हुनेछन् । गुप्त रुपले रहेको मलाई त्यस बखत कसैले पत्तो पाउने छैनन् । जब म्लेच्छहरु नास भइसक्दछन् त्यसपछि कैयौं वर्षतक बनै बन हुने छ । त्यसपछि म पशु रुपले कैयौं वर्षसम्म बन विहार गरी यही श्लेशमान्तक वनमा बस्नेछ’ । त्यसपछि देवता, दैत्य, दानव, ब्राहंमण, साधु सिद्धहरुले मलाई पशुपति भन्ने नाम राख्नेछन् र सो लिङ्ग जमिनमै धसिनेछ । कामधेनु आई दुध चढाई पुनः मलाई देखाई दिने छिन् । देवताको हजारौं वर्षको सत्ययुग बितेपछि मेरो पाँच मुख भएको मुर्तिहुनेछ । ब्रम्हा र विष्णुलाई यति बनाएर पुनः त्यही लिङ्ग रुप भै लिन हुनुभयो ।

ज्योर्तिलिङ्ग (पशुपतिनाथको मन्दिर भित्र तस्वीरलिन निषेध छ)
यो दिव्य हजारौं हजार वर्ष देखि यहि रहेको विश्वास श्रद्धालु भक्तजनहरुमा रहेको छ । नेपालको देवपाटनस्थित श्री पशुपतिनाथ मन्दिर र यसको परिसर समेतलाई अर्थवेदमा धेरै मन्त्रहरुद्धारा वर्णन गरिएको छ भने यो क्षेत्रलाई महेश्वरपुर, उत्तरकाशी, पशुपतिपुरी, पशुपतिक्षेत्र भनी वेद पुराणहरुमा उल्लेख छ । सन् १९७८ मा विश्व सम्पदा सुचीमा प्राकृतिक तथा सांस्कृतिक संरक्षण सम्बन्धी युनेस्को महासन्धी अनुसार नेपालका ७ स्थान मध्ये श्री पशुपतिनाथ पनि एक हो ।
साहित्यिक प्रमाणले गोपालवंशका पालामा पशुपतिनाथको स्थापना भएको मानिन्छ तर अन्य धर्मग्रन्थ र पुराण प्रमाणका आधारमा यसको स्थापना ईशापुर्व भएको पाईन्छ । श्री पशुपतिनाथ नेपालको मात्र नभै विश्वभरिका हिन्दुहरुको एक मात्र पवित्र तिर्थस्थलको रुपमा रही आएको छ । कालो मन लिएर आउनेले पनि श्री पशुपतिनाथको दर्शन गरी आफ्नो मनमा भएको कालो, फोहर पखाली सफा बनाई फर्किन्छ भन्ने विश्वास गरिन्छ । यसैले यहाँ दर्शनार्थीहरुको ठुलो भिड लाग्ने गर्दछ । महाशिवरात्रीमा नेपाल र भारतबाट असंख्य दर्शनार्थीहरु यस तिर्थस्थल पुण्य भुमिमा आई पुण्य कमाई फकिन्छन् भन्ने विश्वास राख्दछन् ।
वि.सं. २०३८ सालमा लिएको तथ्याङ्क अनुसार महाशिवरात्री, सत्विज वृष्टि गर्ने औशी, तीज र जनैपुर्णिमामा मानिसहरु भिडका साथ दर्शनगर्न आउने जाने भैइरहने हँुदा सही तथ्याङ्क लिन मुस्कील पर्दछ । तर साधारणतया शनिबार १०,८७३ दर्शनार्थिहरु देखिन्छन् भने सोमबार ८,७३९ दर्शनार्थि देखिन्छन् । यसै गरि एकादशीमा ९७०५ दर्शनार्थीहरुले दर्शन गरेको देखिन्छन् । यसरी लिइएको तथ्याङ्गमा बढी संख्याले दर्शन शनिवार, सोमबार र एकादशीमा गर्दा रहेछन् भन्ने प्रष्ट हुन्छ । साधारणतया अन्य दिनहरुमा ३५१५ दर्शनार्थीहरुले पशुपतिनाथको दर्शन गर्न आउने गर्दछन् । यसरी दर्शन गर्न आउने कत्ति मानिसहरुले कार्यालयको काम र घरायसी काममा समेत लाग्नुपर्ने भएकोले मनमा ईश्वर प्रति भक्तिभाव हुँदाहँुदै पनि मन्दिरमा आउन नपाएता पनि मनले ईश्वरलाई सम्झिएको हुन्छन् । यसैले दिनानुदिन बढ्दो जनसंख्याको आधारमा श्री पशुपतिनाथका भक्तहरुको संख्या पनि दिन प्रतिदिन बढ्दैछ । श्री पशुपतिनाथको सत्यचित्त लिई दर्शन गर्दा ७ जन्म गरेको पाप नास हुन्छ र ७ कुल अघिपछि सम्मका पुस्ताहरु समेत शिवलोक जान्छन् भन्ने विश्वास जनमानसमा रहेकोले यसको धार्मिक रुपमा कति महत्वछ भन्ने कुरा प्रष्ट झल्कीन्छ ।
शिव प्रिय रुद्राक्षको उत्पत्ति र महत्व
शिवजिका आँखाबाट खसेको अश्रु विन्दुबाट नै रुद्राक्षको रुखको उत्पत्ति भएको विश्वास गरिन्छ । रुद्राक्ष शिवजीको अति प्रिय भएकोले यो विधीवत धारणा गर्नाले धारण गर्ने शिव समान नमस्कार गर्न योग्य हुन्छ । जति आकारमा सानो रुद्राक्ष भयो उति बढि फलदायी हुन्छ । आफै प्वाल परेको रुद्राक्ष सर्वोत्तम हो । किराले खाएको टुटेको रुद्राक्ष धारण गर्नुनहुने , पाप देखि बच्न र स्वर्ग यस र मोक्ष प्राप्त गर्नकालागि रुद्राक्ष धारण गर्नुपर्दछ । रुद्राक्ष धारण गरेपछि अन्य अभक्ष चिज वस्तुलाई छाडिदिनुपर्दछ ।

रुद्राक्ष
सेतो वर्णको रुद्राक्ष र रातो वर्णको रुद्राक्ष उत्तम हन् । मिश्रित वर्ण र कालो वर्णको रुद्राक्ष पनि अन्य वर्ण नभेटिने अवस्थामा उत्तम नै मानिन्छ । यसको रुख ठुलो हुन्छ । रुद्राक्ष १ देखि २८ मुखी सम्म फलेको पाईन्छ । रुद्राक्षको मुख अनुसार नै यसको धारण फल र मुल्य हुन्छ ।
१. एक मुखी रुद्राक्ष ः साक्षात लक्ष्मी र शिवको रुप हो । यो रुद्राक्ष भएको ठाउँमा सधै लक्ष्मीले वास गर्नुहुन्छ र सबैकार्य सफल हुन्छ ।
२. दुईमुखी रुद्राक्ष ः यो रुद्राक्ष अर्धनारेश्वर रुप हो । जसमा शिव र पार्वती संयुक्तरुपले वास गर्दछन् । यसलाई सुखी , सम्पन्न र शान्तीमय दाम्पत्यजिवनका लागी अति उपयोगी मानिन्छ ।
३. तीनमुखी रुद्राक्ष ः यो रुद्राक्षलाई ब्रम्हा, विष्णु र महेश्वरको प्रतिकको रुपमा लिईन्छ । यसलाई धारण गर्नाले मन एक चित्त भै ध्यान, ज्ञान, मान–सम्मान वृद्धि गराईदिन्छ ।
४. चारमुखी रुद्राक्ष ः यो रुद्राक्षलाई परमपिता ब्रम्हाको रुपमा लिईन्छ । यो धारण गर्नाले ध्यान र योगमा सिद्धि मिल्दछ ।
५. पाँचमुखी रुद्राक्ष ः यो भगवान श्री पशुपतिनाथकै रुप मानिन्छ । सुस्वास्थ्य एंव दिर्घायुको लागि यो धारण गर्नु आवश्यक मानिन्छ ।
६. छ मुखी रुद्राक्ष ः यो भगवान कार्तिकयको रुप हो । यसको धारण गर्नाले आत्मशक्तिलाई वृद्धि गराउँछ ।
७. सातमुखी रुद्राक्ष ः यो सप्तमात्रिकाको रुपमा लिइन्छ । यो धारण गर्नाले मानसम्मान सफलता मिल्दछ ।
८. आठमुखी रुद्राक्ष ः यो रुद्राक्ष श्री गणेशजीको रुप हो । सिद्धिको प्रतिक हो । यो रुद्राक्ष धारण गर्नाले सम्पन्नता र सफल सुखमय जिवन बनाउन सहायक सिद्ध छ ।
९. नौ मुखी रुद्राक्ष ः यो रुद्राक्ष नवदुर्गा भवानीको प्रतिक हो । यसको धारणले आत्मविश्वास र आत्मबल अभिवृद्धि गर्दछ ।
१०. दश मुखी रुद्राक्ष ः यो रुद्राक्ष साक्षात भगवान विष्णुको रुप हो । यसलाई धारण गर्नाले पेशा व्यवसायमा उच्चसफलता प्राप्त हुने विश्वास छ ।
११. एघार मुखी रुद्राक्ष ः यो साक्षात रुद्र र हनुमानको प्रतिक मानिन्छ । यो विजयका देवताको प्रतिक हो । यसको धारण गर्नाले सदा विजय र समुन्नती हुन्छ ।
१२. बा–ह्मुखी रुद्राक्ष ः यो रुद्राक्ष साक्षात भगवान सुर्यको प्रतिक हो । यसको धारणले व्यक्ति देश विदेशमा समेत व्यक्तित्वको प्रशंसा हुन्छ ।
१३. तेह्मुखी रुद्राक्ष ः यो रुद्रक्ष कामदेवको प्रतिक हो । यो धारण गर्दा आफुप्रति विपरित लिङ्गीको आर्कषण वढ्छ ।
१४. चौध मुखी रुद्राक्ष ः यो रुद्राक्षलाई कुवेरको प्रतिक मानिन्छ वा यो सम्पन्ताको प्रतिक भएकोले यसको धारणले सम्पन्नतामा वृद्धिहुन्छ ।
श्री पशुपतिनाथको वा शिवको प्रिय रुद्राक्षका सबैमुखीहरु अतिनै महत्वपुर्ण छन् ।

पशुपतिनाथको मन्दिरको विद्यमान अवस्था
पशुपति क्षेत्रको धार्मिक, साँस्कृतिक, ऐतिहासिक महत्व र संवेदनशीलतालाई ध्यानमा राखेर यसको सुरक्षा, सम्भार र विकास गर्न एउटा कानुनतः स्वतन्त्र एवं सशक्त निकायको आवश्यकताको महशुस गरी तत्कालीन राजा विरेन्द्रले वि.सं. २०४३ साल पौष १ गते पशुपति विकास कोष स्थापना गरिएको थियो । जसमा राजाले सम्पुर्ण पशुपतिको संरक्षकत्व ग्रहण गरी यहाँका सम्पत्तीको सुरक्षाको अभिभारा ग्रहण गरेका थिए । हाल आएर राजसंस्थाको अन्त्य भएपछि सम्पुर्ण जिम्मेवारी नेपाल सरकारको काँधमा रहेको छ । यस पशुपतिविकास कोषले वर्तमान समयमा धर्म निरपेक्ष स्वतन्त्र राष्ट्रका हिन्दुको आराध्यदेवको उपसनाकेन्द्रका रुपमा विकास र संरक्षण गर्ने जिम्मेवारी पाएको छ । यसले भगवान श्री पशुपतिनाथको आर्दश, गरिमा एवं महत्व अनुरुप पशुपतिक्षेत्रको योजनाबद्धरुपमा सुरक्षा, संभार तथा विकास गर्ने, यस क्षेत्रभित्र रहेका राजगुठी अन्तर्गतका सबै देवी–देवताका मन्दिरहरुमा परम्परागत धार्मिक रितिस्थिती बमोजिम पुजाआजा सञ्चालनको व्यवस्था, स्वदेश तथा विदेशका समस्त हिन्दु धर्मावम्बीहरु तथा धार्मिक पर्यटकहरुको सुविधाका लागि योजनाबद्धरुपमा सुविधा विस्तार एवं विकास गर्ने जस्ता कार्यहरु गर्दछ । यसका श्रोत हरु जस्तै पर्यटक प्रवेश शुल्क, विकासको लागि विदेशी सहयोग , मन्दिर प्राङ्गणमा दानहरु जस्ता कार्यबाट प्राप्त नगद, जिन्सी को सही उपयोग भए नभएको हेर्ने यस पशुपतिविकास कोषले गर्दछ ।एकीकृत अभिलेख नभए पनि पशुपतिनाथको नाममा अथाह सम्पत्ति भएकामा शंका छैन । पशुपति क्षेत्र विकास कोषको नाउँमा ७ सय ५७ रोपनी र उसको मातहत कार्यालयको नाउमा ४ हजार ४ सय १३ रोपनी जग्गा छ । कोषको बसोबास गराएको १ सय ३० रोपनी १० आनाबाहेक अरू जग्गा सदुपयोग हुन सकेको छैन ।कोष अन्तर्गतको जग्गामध्ये नागरिक उड्डयन प्राधिकरण र गल्फ क्लबले उपयोग गरेको १ हजार ४ सय रोपनीबाहेक जग्गामा मोही छन् । ती जग्गा सहरी तथा सहरोन्मुख क्षेत्रमा रहे पनि बहुमूल्य जग्गाबाट अधिकतम लाभ लिन सकिएको छैन ।प्राधिकरणले प्रयोग गरेको जग्गामा पनि १ मुरी ३ पाथी प्रतिरोपनी वार्षिक दर रहेकाले पशुपतिनाथको आम्दानीमा प्रतिकूल असर परेको छ । सूचना विभाग, तिलगंगा आँखा अस्पताल रहेका जग्गा आयविहीन छ भने गौशाला धर्मशालाको जग्गाबाट समेत समयसापेक्ष आम्दानी प्राप्त गर्न सकेको छैन ।श्रीपशुपति अध्ययन व्यवस्थापन स्वतन्त्र अधिकारसम्पन्न समितिका अनुसार पशुपति क्षेत्रका विशिष्ट महत्वका ८४ कुण्डमध्ये धेरै लोप भइसकेका छन् । त्यहाँका ६४ तीर्थस्थलमध्ये कतिपय कहाँ र कुन अवस्थामा छन् जानकारी छैन ।भक्तजनले पशुपतिनाथमा चढाएको धनसम्पत्तिको २०१८ सालभन्दा अगाडिको अभिलेख छैन । भक्तजनले चढाएका सुनचाँदी र प्राप्त नगदबाट सुन खरिद गरी मन्दिरको माथिल्लो तलाको मूल ढुकुटीमा राखिन्छ । अन्य धातुका सामग्री मन्दिर दक्षिणतर्फ रहेको ”बम्बै” ढुकुटीमा दाखिला गरिन्छ । समितिले २०१८ सालदेखि अहिलेसम्म मूल ढुकुटीमा जम्मा गरिएको सुनचाँदी र बम्बै ढुकुटीमा २०५५ देखि हालसम्म थुपारिएको तामा, पित्तल, काँस, स्टिल र ढलौटको तौलसहित सूची सार्वजनिक गरेको छ । मूल ढुकुटीमा झन्डै २० करोड रुपैयाको सुनचादी र करिब ७० लाख रुपैया बराबरका अन्य धातु छन् । ”धेरै सामान भएकाले अब प्राप्त हुने सामानका लागि ठाउँ अभाव भइसकेको बताइएको छ । पशुपति क्षेत्रका २ सय ५१ राजगुठीमध्ये करिब १ सय १५ ले मन्दिरसँग प्रत्यक्ष सम्बन्धित छन् । ती गुठीको चलअचल सम्पत्ति र वार्षिक आम्दानीबारे एकीकृत अभिलेख छैन । राजगुठीमा जम्मा रहेको १ अर्ब ५० करोड रुपैयाभन्दा बढीको आय काषले पनि पशुपति क्षेत्रका राजगुठीहरूको अय कोषमा रहेको रकमको परिण्ाँम ठूलै भएको अनुमान गर्न सकिन्छ । तीमध्ये १ सय ३६ गुठीले पशुपतिको धामिर्क, सांस्कृतिक र सामाजिक कार्यसँग सरोकार राख्छ ।राजगुठीले उक्त क्षेत्रमा ४ सय ९३ जात्रा सञ्चालन गर्छ । तीमध्ये पशुपतिनाथ भण्डार, अमालकोट कचहरी र जयवागेश्वरीले ९५ जात्रा र पर्व सञ्चालन गर्छ ।अध्ययन र अनुगमन अभावमा महत्वपूर्व पर्व र जात्रा हुन छाडेको छ भने पुरातात्विक सम्पदाको स्थिति नाजुक छ । पशुपतिको गुठी जग्गाबाट प्राप्त आम्दानीमा मुद्दती खातामा ६ करोड १ लाख ७९ हजार रुपैया देखिन्छ । त्यसैगरी पशुपति क्षेत्र विकास कोषको नाममा बैंकको मुद्दती खातामा ब्याजसहित झन्डै १८ करोड रुपैया जम्मा भइसकेको छ । एक वर्षभित्र कोषले यो धनराशीलाई ४० करोडमा पु¥याउने लक्ष्य लिएको छ । कोषलाई जग्गाबाहेक पर्यटक शुल्क, दान, विशेष पूजा र भेटीघाटीबाट रकम प्राप्त हुने गरेको देखिन्छ ।

सन्दर्भसुची
श्री पशुपतिनाथ परिक्रमा र दर्शन — हरिभक्त सिग्देल “महेश”
कान्तीपुर दैनिक — २०६७ चैत्र २६ (जितेन्द्र शाह)
विकिपिडिया — अनलाईन लेखहरु

Maoists Transfer Nepalese Money from India to Switzerland

2010-05-09T21:56:00.000-07:00

By Halshi Bash

I am a Swiss national and practice Buddhism. I have been to Lumbini, Nepal, the birth place of Siddharta Gautama and other places like Kathmandu, Pokhara, Lukla, Gorkha and several Himalayan regions, many times. I love Nepal the way Nepalese do.

The reason I have so much affection towards Nepal may be because my professor and mentor, the late Tony Hagen, renowned economist and very popular with Nepalese people, loveed Nepal more than his own country, Switzerland. He never tired of talking about Nepal.

Though I am a native of Zurich, the German speaking city of Switzerland, I am currently residing in Rue de Rhone (Rhone lane or avenue) of Geneva, the French speaking part of the Swiss confederation. I have been here three years because of my employment contract with the Swiss Bank, "Credit Suisse". All of Switzerland's major banks are located within walking distance.

It is the reason most of the employees of different banks come to a very popular eatery, "cafe de Geneve" to have their breakfast and lunch. At these times, we always try to outsmart our colleagues and friends of different banks by initiating a very hot or new item of talk. Swiss tradition is that whoever has a new or very hot topic is considered to be a smarter than the others. But the topic should be genuine and authentic. Anyone can lose his or her image for a whole lifetime if he or she tells an unreliable story. So, the Swiss people have a habit of speaking based on authenticity.

Very recently, we were all outsmarted by our friends at another bank. I was particularly shocked because the topic was related to Nepal, my dream country and by faith my mother country because Buddhism was born in Nepal.

The very hot item of talk was so shocking that if the people of Nepal listened to it, they would have a million watt electric shock. The leaders of the Maoist Party including ministers of the present Nepal Government, namely, Prachanda (Pushpa K. Dahal), Dr. Baburam Bhattarai, Krishna Mahara, Hishila Yami and others were here to transfer a huge amount of money from Indian Banks to major Swiss Banks. The amount of that money is even more shocking because it is in the hundreds of million Euros. If the people of Nepal ask the Swiss Government, it can influence the Swiss Banks for the disclosure of the amounts and the account holders.

For my part, as a person having deep affection towards Nepal, I will do my best to find things in details but the Nepali people should understand my limitations as an Assistant Manager. The Nepali people should ask the Swiss Government to freeze the money as soon as possible otherwise the Swiss politicians could be bribed by the Banks to keep the Bank's secrecy.

It has also been said that some European Union members are helping the Maoists to transfer money to Swiss Banks. Why are the capitalist western countries helping extremist radical Maoists is beyond my understanding which could be a good subject of research for the people of Nepal.

Halshi Bash
Geneve, Switzerland (CH)

Copied from newsblaze.com

What People Search For - Most Popular Keywords

2010-03-29T21:49:00.000-07:00

11Share

Millions of searches are conducted each day on popular search engines by people all around the world. What are they looking for? A number of major search engines provide a way to glimpse into the web's query stream to discover the most popular search keywords or topics. These are:

AOL Hot Searches: Top current queries, or see those in the last hour, last day and within particular categories.
Ask IQ: See top searches at Ask.
Dogpile SearchSpy: Choose to see either a filtered or non-filtered sample of top, real-time search terms from this popular meta search service. Sister site MetaCrawler offers a similar MetaCrawler MetaSpy service.
Google Trends: Allows you to tap into Google's database of searches, to determine what's popular. View the volume of queries over time, by city, regions, languages and so on. Compare multiple terms, as well. See our review: Google Trends: Peer Into Google's Database Of Searches.
Google Zeitgeist: What people are searching for at Google and its associated specialty services in a variety of categories. There are versions for various countries, as well.
Lycos 50: Long-standing service showing top searches at Lycos each week.
MSN Search Insider: Top 200 queries on MSN Search (annoyingly in random order), top "movers" in TV, sports and music, and a "duels" feature pitting top queries in a race against each other.
Yahoo Buzz Index: Shows you what's hot and what's not in terms of search topics at Yahoo.

Result of 12 HSEB Nepal, Tribhuvan University, University, Result, Exam result, result 12, +2 result, class 11, 12, Commerce, Science, Humanities

2009-07-11T20:48:00.000-07:00

Result of 12 HSEB Nepal, Tribhuvan University, University, Result, Exam result, result 12, +2 result, class 11, 12, Commerce, Science, Humanities .Result of 12 HSEB Nepal, Tribhuvan University, University, Result, Exam result, result 12, +2 result, class 11, 12, Commerce, Science, Humanities .Result of 12 HSEB Nepal, Tribhuvan University, University, Result, Exam result, result 12, +2 result, class 11, 12, Commerce, Science, Humanities .Result of 12 HSEB Nepal, Tribhuvan University, University, Result, Exam result, result 12, +2 result, class 11, 12, Commerce, Science, Humanities .Result of 12 HSEB Nepal, Tribhuvan University, University, Result, Exam result, result 12, +2 result, class 11, 12, Commerce, Science, Humanities .Result of 12 HSEB Nepal, Tribhuvan University, University, Result, Exam result, result 12, +2 result, class 11, 12, Commerce, Science, Humanities .Result of 12 HSEB Nepal, Tribhuvan University, University, Result, Exam result, result 12, +2 result, class 11, 12, Commerce, Science, Humanities .Result of 12 HSEB Nepal, Tribhuvan University, University, Result, Exam result, result 12, +2 result, class 11, 12, Commerce, Science, Humanities .Result of 12 HSEB Nepal, Tribhuvan University, University, Result, Exam result, result 12, +2 result, class 11, 12, Commerce, Science, Humanities .Result of 12 HSEB Nepal, Tribhuvan University, University, Result, Exam result, result 12, +2 result, class 11, 12, Commerce, Science, Humanities .Result of 12 HSEB Nepal, Tribhuvan University, University, Result, Exam result, result 12, +2 result, class 11, 12, Commerce, Science, Humanities .Result of 12 HSEB Nepal, Tribhuvan University, University, Result, Exam result, result 12, +2 result, class 11, 12, Commerce, Science, Humanities .Result of 12 HSEB Nepal, Tribhuvan University, University, Result, Exam result, result 12, +2 result, class 11, 12, Commerce, Science, Humanities .Result of 12 HSEB Nepal, Tribhuvan University, University, Result, Exam result, result 12, +2 result, class 11, 12, Commerce, Science, Humanities .

हात, दिमाग र हृदयले गर्ने हो आइटीको काम । प्राकृतिक रुपले यति सुन्दर र सम्पन्न राष्ट्रका मान्छेका दिमाग र हृदय ताजा र स्वच्छ हुन्छन् । स्वच्छ र ताजा द

2009-05-28T00:58:00.001-07:00

हात, दिमाग र हृदयले गर्ने हो आइटीको काम । प्राकृतिक रुपले यति सुन्दर र सम्पन्न राष्ट्रका मान्छेका दिमाग र हृदय ताजा र स्वच्छ हुन्छन् । स्वच्छ र ताजा दिमाग र हृदय भएकाहरूले सूचना-प्रविधिका काम झन् दक्षतासहित गर्न सक्छ

Beroj gar samasya ko samadhan

2009-05-28T00:48:00.000-07:00

berojgara samasya ko samadhan chha yeuta matry chha toyo ho prithi ma maha parlaye huna parchha.

International Unemployment Rates Predicted to Rise

2009-05-28T00:47:00.001-07:00

A new report from the International Labour Organization predicts growing worldwide unemployment

Posted January 29, 2009

51 million: Estimated number of workers who could lose their jobs in 2009
18 million: Estimated best-case-scenario number of job losses for 2009
198 million: Estimated best-case-scenario total number of unemployed in 2009
6: Percent estimate of the workers who were unemployed but looking for a job in 2008
7.1: Worst-case-scenario percentage estimate of unemployed workers in 2009

बैदेसिक रोजगर र स्वदेशी रोजगर

2009-05-28T00:33:00.000-07:00

हामी धेरै पैसा कमाउने उदेस्यले धेरै नेपालीहरु स्वदेश रोजगरी लाई छटक्क छादि बिदेशमा धेरै पैसा कमाउनको लागि आएका छौ। यसै सन्धर्भमा मैले सानो टिप्पणी सात्यतथय लाई ढेखाउन र सावधान हुनको लागि बिशेष आग्रह गर्दछु।

सर्ब प्रथम हामी नेपाली बिदेशमा जतिलामो समय बसे र पैसा कमायपनि शोख सँग बसेपनी हाम्रो पहिचन भनेको नेपाली नै हो चहे विश्वाक ठुला देशमा ठुलै धनराशी बिलसित कमै शुख पुर्वक बसेपनी खास पहिचन हाम्रो मुलुक नै हो। वा तपाईंलाई बिदेशीले तपाईंलाई तपाईंकुन देश बाट भन्दा तपाईंले नेपालबाट अबस्य भन्नु हुनेछ तेही हो नेपालीको पहिचन। तेसैले आफ्नो पुखहरु को जनम थलो लाई कहिले नि नभुल्नु होला।
यसै सिल्सिलमा म नेपाली बैदेशिक मजदुरहरु वा बिदेशी सबै मुलुकमा कार्यरत साथीहरुलाई एक सानो सन्देश दिन चाहन्छु। हामीहरुले बिदेश मा गरिरहेको रोजगरीको केही विश्वाश हुँदैन लामो समय सम्म कामगर्ने धारणा बनायपनि कुनै ग्यरेन्टि हुँदैन तै पनि बर्तमान अवस्थामा हामीले रोजगरी बातसन्तुस्ति प्राप्त गरी धेरै भन्दा धेरै धन कमाइ आफना परिवारहरुको आर्थिक आर्जनमा सुधार साथै आफुले काम गरेको दैनिक लाइफ स्तैलमा बड्दो सौख बिलसितका समानहरुको प्रयोगमा उतप्रेरित आदी कुरालाई भबिस्वको कुरा चिन्तननै नगरि अगाडि बडेको हाम्रो फेसन जस्तो देखिएकोछ । यो सम्पूर्ण हामी नेपालीहरुको भबिस्वको ठुलो समस्या पनि हो। आजको समयमा हामीहरु बिदेशमा धेरै तलब प्राप्त गरी बिगतक बर्षाहरुका समय र भबिस्वका आउने समस्या र ति प्रतिक्षारत समयलाई चतक्क बिर्सेंर वर्तमान्मा रमाइ रहेका छौ यसैको प्रभाव भबिस्यमा हामीलाई वर्तमानमा भएको आम्दानी र भबिस्वमा हुने आम्दानिलाई तुलना गर्नु, बिचार गर्नु अती जरुरि छ। हामी बिश्व आर्थिक मन्दिको कारण नेपाली बैदेसिक रोजगारिको कमी भएको समाचारहरु अैरहेकोछन अब तुरुन्तै हामीले सोचिहाल्नु नितन्त आवस्यक कुरा के हो भने कसरी हामीले कमाइगरेको रकम बचत् गर्ने भबिस्यमा त्यसलाई उपयोगगरी आर्थिक जिबिकोपर्जन गर्नेतर्फ लागेनौ भने अहिलेको सौख आगामी ५ बर्ष भित्रमा ठुलै बिकरल समस्या नेपलमा पर्नसक्ने मैले अनुमान गरेकोछु त्रसर्थ ठुलो धनराशी प्राप्त हामी बैदेशिक रोजगारबाट फिर्ता नेपालमा गयपछी हामी पुन नेपालमा रोजगारको अबसर प्राप्तगर्ने छैनौ हाम्रो उमेर पनि समय परिस्थिती अनुकुल बातावरण हुनेछैन त्यसवेला हामी लंगदो सरह हुने अवस्था स्रिजना हुनेछ भने कतिपयको यस्टो अवस्था स्रिजना भैसकेकोछ। त्यसैले हामीले समयमा नै यसतर्फ सोच बिचार गरेनौ भनेअवस्या यो स्थिती १००% हुनेछ। अनित हामी फेरी हाम्रा परिवार बाट पुन तादिनु परने batawaran हुनेछ र उही पुरनै रोग बिदेश जाने प्रयास । यो सत्य होकी बिदेशको ठुलो धन राशी भनेको श्रावन महिनको वर्शे बढीहो यो एक पटक आउँदा पानिपानी हुन्छ अनी जब बर्षा घत्दैजान्छ shukhha खदेरी सुरुहुन्छ तेसै खदेरिको समाना गरन निल्कै कठिनाई पर्नेछ। यो समस्या हामीहरुको मात्र नभै सार्वजनिक समस्या हुनेछ तेसैले बेलैमा होसियार,साबधान रहनु नै उचित हुनेछ।
यसैगरी नेपालमा हाल सरकारी ,गैर सरकारी जहाँ जसरी भएनी रोजगारी गरी बस्नु भएका महानुभबहरुलाई यो सन्देश छ कृपया अरुको पछी लागेर् आफ्नो भबिस्व अनी परिवार लाई नबिगारनुहोला। तपाईंसँग रोजगारिछ तेसैलाई राम्रो गर्नुहोला अहिले बिदेशमा आएर गरेको ठुलो धन राशी को टिकाउ हुनेछैन बिदेशमा रहेकाहरुको बनी फेशन नै धेरै खर्चगर्ने बानी भयको छ र यस्लाई मेन्तेन गर्नु सकिदैन बिदेशको यात्रा भनेको फिक्स टाईम मात्र हुन्छ अनित फेरी बेरोजगारी समस्या आउनेछ।
यो नितन्त अनुभवको आधारमा वा यस तर्फ सोच्दै नसोचेका नेपाली साथीहरुको लागि सतर्कत गराउनको लागि तयार पारियको लेखहो गल्ती भयमा सुधारगर्नु हुनेछ। बिगतका बेरोजगारि समस्या बाट बैदेशिक रोजगार प्राप्त बेलामा बिशेष सोच गर्नु हुनेछ भविस्यको लागि समयमा सोच पुर्यैइ भबिस्यको सुन्दर शुखमाय कल्पनामा लाग्नुहुनेछ। धन्यवात यहाँ तपाईंले तपाईंको महत्व puran टाईम दिeकोमा । बिदा।ललित कुँवर

हाम्रो आजको आबस्यकताहरु

2009-05-28T00:32:00.000-07:00

आज हामीहरुको चुनौतीको बेलाआएकोछा यसलाई हामी हरुले राम्ररी सोचाबिअचार गरेर अहिलेको समस्या समाधान गर्नुनै आजको आबस्यक्ताहो । त्यसैले हामी बिदेशमा बस्नेहरूले यस बिसयामा हाम्रो परिवारका सदस्यहरुलाई जानकारी गराउनु पर्नेभयकोछ ।

१, अहिलेको बिस्वा आर्थिक मंदिको कारन बेरिजगारीको समस्या।

२, बेरोजगारी समस्या पैदा भयको अबस्था।

३, बैदेशिक रोजगारीको कुनै भरोसा नहुने साथी समयको पावंदी नहुने।

४, बर्तमान अबस्थामा ठुलो धनराशी देखि नाजिकिया बाताबरण हुनाले भाबिस्यामा यसको नराम्रो प्रभाब पर्ने स्थिति सृजन हुना सकने।

५, हालमा प्रयोग गरियको सुबिधाको कारन भाबिस्यामा सोही आबस्यकतामा परिनाता हुने बाताबरण निस्कनासकने।

६, डालरको आमदनी र रुपैयाको आमदनी को फरका को कारन स्वदेशी रोजगारीमा आखानालाग्नु अणि बैदेशिका रोजगारीको खोजीमा पुन लगी आफना परिवार बता सधे तदाको बताबरानमा रहनु जसले गर्दा पारिवारिक बताबरंमा नराम्रो असर निस्के संभाबना हुनु।

अरु क्रमस अगदी जानेछु। गलतिमा सुधारेर हेर्नुहोला यसको लगी माफ़ी । ललित

Posted by Lalit kunwar at 2:07 PM

आज हामीहरुको चुनौतीको बेलाआएकोछा यसलाई हामी हरुले राम्ररी सोचाबिअचार गरेर अहिलेको समस्या समाधान गर्नुनै आजको आबस्यक्ताहो । त्यसैले हामी बिदेशमा बस्नेह

2009-05-28T00:27:00.000-07:00

बैदेसिक रोजगर र स्वदेशी रोजगर ।
हामी धेरै पैसा कमाउने उदेस्यले धेरै नेपालीहरु स्वदेश रोजगरी लाई छटक्क छादि बिदेशमा धेरै पैसा कमाउनको लागि आएका छौ। यसै सन्धर्भमा मैले सानो टिप्पणी सात्यतथय लाई ढेखाउन र सावधान हुनको लागि बिशेष आग्रह गर्दछु।

सर्ब प्रथम हामी नेपाली बिदेशमा जतिलामो समय बसे र पैसा कमायपनि शोख सँग बसेपनी हाम्रो पहिचन भनेको नेपाली नै हो चहे विश्वाक ठुला देशमा ठुलै धनराशी बिलसित कमै शुख पुर्वक बसेपनी खास पहिचन हाम्रो मुलुक नै हो। वा तपाईंलाई बिदेशीले तपाईंलाई तपाईंकुन देश बाट भन्दा तपाईंले नेपालबाट अबस्य भन्नु हुनेछ तेही हो नेपालीको पहिचन। तेसैले आफ्नो पुखहरु को जनम थलो लाई कहिले नि नभुल्नु होला।
यसै सिल्सिलमा म नेपाली बैदेशिक मजदुरहरु वा बिदेशी सबै मुलुकमा कार्यरत साथीहरुलाई एक सानो सन्देश दिन चाहन्छु। हामीहरुले बिदेश मा गरिरहेको रोजगरीको केही विश्वाश हुँदैन लामो समय सम्म कामगर्ने धारणा बनायपनि कुनै ग्यरेन्टि हुँदैन तै पनि बर्तमान अवस्थामा हामीले रोजगरी बातसन्तुस्ति प्राप्त गरी धेरै भन्दा धेरै धन कमाइ आफना परिवारहरुको आर्थिक आर्जनमा सुधार साथै आफुले काम गरेको दैनिक लाइफ स्तैलमा बड्दो सौख बिलसितका समानहरुको प्रयोगमा उतप्रेरित आदी कुरालाई भबिस्वको कुरा चिन्तननै नगरि अगाडि बडेको हाम्रो फेसन जस्तो देखिएकोछ । यो सम्पूर्ण हामी नेपालीहरुको भबिस्वको ठुलो समस्या पनि हो। आजको समयमा हामीहरु बिदेशमा धेरै तलब प्राप्त गरी बिगतक बर्षाहरुका समय र भबिस्वका आउने समस्या र ति प्रतिक्षारत समयलाई चतक्क बिर्सेंर वर्तमान्मा रमाइ रहेका छौ यसैको प्रभाव भबिस्यमा हामीलाई वर्तमानमा भएको आम्दानी र भबिस्वमा हुने आम्दानिलाई तुलना गर्नु, बिचार गर्नु अती जरुरि छ। हामी बिश्व आर्थिक मन्दिको कारण नेपाली बैदेसिक रोजगारिको कमी भएको समाचारहरु अैरहेकोछन अब तुरुन्तै हामीले सोचिहाल्नु नितन्त आवस्यक कुरा के हो भने कसरी हामीले कमाइगरेको रकम बचत् गर्ने भबिस्यमा त्यसलाई उपयोगगरी आर्थिक जिबिकोपर्जन गर्नेतर्फ लागेनौ भने अहिलेको सौख आगामी ५ बर्ष भित्रमा ठुलै बिकरल समस्या नेपलमा पर्नसक्ने मैले अनुमान गरेकोछु त्रसर्थ ठुलो धनराशी प्राप्त हामी बैदेशिक रोजगारबाट फिर्ता नेपालमा गयपछी हामी पुन नेपालमा रोजगारको अबसर प्राप्तगर्ने छैनौ हाम्रो उमेर पनि समय परिस्थिती अनुकुल बातावरण हुनेछैन त्यसवेला हामी लंगदो सरह हुने अवस्था स्रिजना हुनेछ भने कतिपयको यस्टो अवस्था स्रिजना भैसकेकोछ। त्यसैले हामीले समयमा नै यसतर्फ सोच बिचार गरेनौ भनेअवस्या यो स्थिती १००% हुनेछ। अनित हामी फेरी हाम्रा परिवार बाट पुन तादिनु परने batawaran हुनेछ र उही पुरनै रोग बिदेश जाने प्रयास । यो सत्य होकी बिदेशको ठुलो धन राशी भनेको श्रावन महिनको वर्शे बढीहो यो एक पटक आउँदा पानिपानी हुन्छ अनी जब बर्षा घत्दैजान्छ shukhha खदेरी सुरुहुन्छ तेसै खदेरिको समाना गरन निल्कै कठिनाई पर्नेछ। यो समस्या हामीहरुको मात्र नभै सार्वजनिक समस्या हुनेछ तेसैले बेलैमा होसियार,साबधान रहनु नै उचित हुनेछ।
यसैगरी नेपालमा हाल सरकारी ,गैर सरकारी जहाँ जसरी भएनी रोजगारी गरी बस्नु भएका महानुभबहरुलाई यो सन्देश छ कृपया अरुको पछी लागेर् आफ्नो भबिस्व अनी परिवार लाई नबिगारनुहोला। तपाईंसँग रोजगारिछ तेसैलाई राम्रो गर्नुहोला अहिले बिदेशमा आएर गरेको ठुलो धन राशी को टिकाउ हुनेछैन बिदेशमा रहेकाहरुको बनी फेशन नै धेरै खर्चगर्ने बानी भयको छ र यस्लाई मेन्तेन गर्नु सकिदैन बिदेशको यात्रा भनेको फिक्स टाईम मात्र हुन्छ अनित फेरी बेरोजगारी समस्या आउनेछ।
यो नितन्त अनुभवको आधारमा वा यस तर्फ सोच्दै नसोचेका नेपाली साथीहरुको लागि सतर्कत गराउनको लागि तयार पारियको लेखहो गल्ती भयमा सुधारगर्नु हुनेछ। बिगतका बेरोजगारि समस्या बाट बैदेशिक रोजगार प्राप्त बेलामा बिशेष सोच गर्नु हुनेछ भविस्यको लागि समयमा सोच पुर्यैइ भबिस्यको सुन्दर शुखमाय कल्पनामा लाग्नुहुनेछ। धन्यवात यहाँ तपाईंले तपाईंको महत्व puran टाईम दिeकोमा । बिदा।ललित कुँवर

यतिखेर विश्व अर्थतन्त्रमा मन्दीको गहिरो प्रभाव परिरहेको छ । आर्थिक वृद्धिदरले शिथिलता पाउने क्रम जारी छ भने विकसित मुलुकमा बरोजगारी बढ्दो छ । ठूला-ठूल

2009-05-28T00:23:00.000-07:00

१, अहिलेको बिस्वा आर्थिक मंदिको कारन बेरिजगारीको समस्या।

२, बेरोजगारी समस्या पैदा भयको अबस्था।

३, बैदेशिक रोजगारीको कुनै भरोसा नहुने साथी समयको पावंदी नहुने।

अरु क्रमस अगदी जानेछु। गलतिमा सुधारेर हेर्नुहोला यसको लगी माफ़ी । ललित

विश्व अर्थतन्त्रमा मन्दीको गहिरो प्रभाव परिरहेको छ

2009-05-28T00:05:00.000-07:00

यतिखेर विश्व अर्थतन्त्रमा मन्दीको गहिरो प्रभाव परिरहेको छ । आर्थिक वृद्धिदरले शिथिलता पाउने क्रम जारी छ भने विकसित मुलुकमा बरोजगारी बढ्दो छ । ठूला-ठूला कम्पनीहरू ऐतिहासिक नोक्सानी व्यहोरिरहेछन् । अहिले समग्र विश्व आर्थिक विपत्तिमा छ । विपत्तिबाट पार पाउन विश्वले अनेक प्रयास थाल्दै आएको छ । विश्वका केही आशावादी नेताहरू अर्थतन्त्र मन्दीबाट पुनर्उत्थानतर्फ अग्रसर हुने लक्षण देखिएको बताइरहेछन् । अमेरिकी राष्ट्रपति बाराक ओबामाले आर्थिक पुनर्उत्थान सम्भावना देखिएको केही दिनअघि बताएका थिए । यसैगरी इङ्ल्यान्डका चान्सलर एलिस्टेयर डार्लिङले पनि आगामी साता प्रस्तुत गर्ने बजेटमा पुनर्उत्थान सम्भावना औंल्याउन सक्ने लक्षण देखाएका छन् । ओबामा र डार्लिङजस्तो आशाका किरण देख्ने धेरै नेताहरूको भविष्यवाणी कत्तिको तर्कसंगत छ त ? आर्थिक मन्दीबाट अर्थतन्त्र कहिले पुनर्उत्थानतर्फ लम्किएला ? मन्दीका विषयमा विश्वका अर्थशास्त्रीहरूको फरक धारणा छ । कोही सन् २०१० देखि पुनर्उत्थान हुने सम्भावना प्रकट गर्छन् । धेरै अर्थशास्त्रीहरू मन्दी प्रभाव कम गर्न पूर्ण प्रयास नभएकाले गहिरिने सम्भावना बढेर गएको धारणा राख्छन् । मन्दीबाट मुक्त हुने प्रयासस्वरुप ती मुलुकले सहायता प्याकेज मात्रै प्रवाह गरिरहेको तर वित्तीय प्रणाली सुधारका लागि नीतिगत सुधारको पहल नगरेको उनीहरूको भनाइ छ । पुनर्उत्थानको सम्भावना देख्ने आइटिएम क्लबका प्रमुख अर्थशास्त्री पिटर स्पेन्सर भन्छन्, 'मेरो विचारमा अहिले हामी मन्दीको चरम अवस्थामा छौं, जहाँ उत्पादन घटिरहेको छ, तर सुस्त गतिमा । यस्तो अवस्था यो वर्षभरि जारी रहन्छ, सन् २०१० को वसन्तमा अर्थतन्त्र पुनर्उत्थान अवस्थामा हुन्छ भन्ने अनुमान छ ।' 'अहिले मन्दी प्रभाव परेका मुलुकको अर्थतन्त्र स्थिर हुने क्रममा रहेको मैले देखेको छु । आवास मूल्यदेखि लिएर वस्तु मूल्य स्थिर हुने अवस्थामा छन्, जुन पुनर्उत्थानको महत्त्वपूर्ण संकेत हो', स्पेनसरले भने । पुनर्उत्थान हुनेमा विश्वस्त देखिनुको मुख्य कारण अहिले प्रवाह भइरहको सहायता प्याकेज हो । सन् १९३० भन्दा निकै ठूलो प्याकेज प्रवाह गरिएको छ । छिट्टै नै त्यस्ता संकेत देखिन थाल्नेछन् । पुनर्उत्थान चरणका स्ट्रलिङको मूल्य घट्ने हुनाले सबैभन्दा धेरै फाइदा बेलायतले पाउनेछ । न्यु इकोनोमिक्स फाउन्डेसनका निर्देशक एन्ड्रयु सिम्सको धारण भने फरक छ । नेताहरूले पुनर्उत्थानको कुरा सर्वसाधारण उपभोक्ताको विश्वास बढाउन मात्रै गरेको उनको तर्क छ । 'तर, आत्मविश्वास बढाएर बढ्दैन, आफैं विकसित हुन्छ,' उनले भने । मन्दी भर्खरै सुरु भएको उनको दाबी छ । उनी भन्छन, 'हरेक क्षेत्रमा मन्दी प्रभाव सामान्य मात्रै परेको छ, यसको विकाराल रुप आउन अझै बाँकी छ । बढ्दो बेरोजगारी असर अहिलेसम्म देखिएकै छैन ।' आर्थिक क्षेत्र थप ओरालो लाग्ने डलरलाग्दो भविष्यवाणी गर्दै उनी थप्छन्, 'वास्तवमा हामीले नयाँ चरणको मन्दी सामना गर्नुपर्छ, जुन डिप्रेसनछेउमै नाचिरहेको हुन्छ ।' 'हामीसँग स्रोत-साधन निकै कम छन्, कर्जा संकटसँगै खाद्यान्न एवं इन्धन अभाव भयो भने विश्व अर्थतन्त्रको अवस्था झनै नाजुक हुनेछ,' उनले थपे । बेरोजगारी समस्या बढेपछि खाद्यान्न एवं ऊर्जा अभाव हुने उनले बताए । विश्वव्यापी अर्थतन्त्र उकास्न विभिन्न मुलुकका सरकारले अघि सारेका योजनामा वास्तविक प्रतिबद्धता एवं नयाँ नीति नभएको उनको भनाइ छ । हार्वड विश्वविद्यालयका प्राध्यापक केनेथ रोगोफ अमेरिकाले जापानले भोगेजस्तै एक दशक लामो मन्दी सामना गर्नुपर्ने बताउँछन् । 'मन्दीको उच्च प्रभाव भोगिरहेका बेलायत, स्पेन, आयरल्यान्डजस्ता मुलुकले लामो समयसम्म त्यसलाई स्वागत गर्नुपर्छ,' उनले भने । अमेरिका होस् वा बेलायत कसैले पनि वित्तीय क्षेत्रको समस्या समाधान नगरेकाले मन्दी लम्बिने उनको तर्क छ । 'आगामी केह वर्षसम्म सकारात्मक वृद्धि संकेत देखिएको छैन उनले भने, 'सहायता प्याकेजले अस्थायी समाधान मात्रै गर्ने हो, दीर्घकालमा यस्ता प्याकेज सरकारका लागि नै घाँडो हुन्छ ।' सहायता प्याकेजले दीर्घकालमा मुलुकको उत्पादनमा नकारात्मक असर पार्ने उनले बताए । लगानी वृद्धि तथा उपभोक्ता आत्मविश्वास बढाउने कार्य नीति निर्माताकै हातमा रहेको उनको भनाइ छ । 'तर, अहिले नीति निर्माता भएजस्तै लाग्दैन,' उनले व्यंग्य गरे । मेरिल्यान्ड विश्वविद्यालयका प्राध्यापक पिटर मोरिचीको विश्लेषण रोगोफको जस्तै छ । 'केही महिनायताका तथ्यांक मिश्रति छन् तर, प्रमुख सूचकजस्तै खुद्रा बिक्री र औद्योगिक उत्पादन अझै तीव्र रुपमा तल र्झदैछन्', उनले भने, 'यो वर्षको अन्तिम त्रैमासिकमा सुस्त दरको पुनर्उत्थान हुने लक्षण मैले देखेको छु । तर, आर्थिक क्ष्ाेत्रका समस्या समाधान गर्न सकिएन भने सन् २०११ र २०१२ मा विश्व थप मन्दीमा फस्नेछ ।' संकटग्रस्त बैंकिङ प्रणाली, बढ्दो बेराजगारी, ऊर्जा निर्भरता र व्यापार असन्तुलन, विशेषगरी चीनसँगको व्यापार सन्तुलनमा ल्याउनुपर्ने उनको निष्कर्ष छ । ओबामाका आर्थिक सल्लाहकारले सेयर बजार बढाउने ल्याउने खालका सुझाव मात्रै दिएकाले यी मुद्दामा ध्यान दिन नसकेको उनले बताए । उनले सचेत पार्दै भने, 'अर्थतन्त्र सन् १८७० जस्तै २५ वर्षसम्म सुस्त आर्थिक वृद्धि हुने चरम मन्दी अवस्था पुग्न सक्छ ।' क्यालिफोर्निया विश्वविद्यालय वर्कलीका प्राध्यापक व्यारी आइचेनगि्रन भन्छन्, 'तत्कालै पुनर्उत्थान हुनेमा म विशवास गर्दिनँ, बजारमा तरलता अभाव छ, बैंकिङ क्षेत्र समस्याग्रस्त छ,' उनी थप्छन्, 'पुनर्उत्थानका लागि सकारात्मक पहल हुनुपर्छ, त्यस्तो पहल अहिलेसम्म भएको छैन ।' बैंकिङ क्षेत्रमा देखिएको पुँजी अभाव कम गर्न निजी क्षेत्रको प्रवेश गराउने विषय अझै ओझेल परेकाले सशंकित भएको उनको भनाइ थियो । निजी क्षेत्रलाई समावेश नगरी सरकार एक्लैले पुँजी प्रवाह गर्दा ठूलो सहायता प्याकेज आवश्यक पर्ने उनले बताए । सरकार एक्लैले समस्या समाधान गर्न खोजा वृद्धिदर निकै न्यून वा शून्य हुने सम्भावना भएको उनको विश्लेषण छ । 'बैंकिङ क्षेत्र क्रियाशील नभएको अवस्थामा वित्तीय अथवा मौदि्रक कुनै पनि सहायता प्याकेजले काम गर्दैन', उनले भने । अर्थशास्त्रीले भनेजस्तै अहिले विकसित मुलुक व्यापक रुपमा सहायता प्याकेज प्रवाह गरिरहेका छन् । समग्र विश्वको वित्तीय क्षेत्रको पुनर्संरचना आवश्यक भए पनि हालसम्म त्यसतर्फ कुनै प्रयास चालिएको छैन । हाल नेताहरूले आर्थिक पुनर्उत्थान हुने सम्भावना देखिएको भनी राजनीतिक रुपले मात्रै जनतालाई आश्वस्त पार्न खोजेको देखिएको छ । नेताहरूको भनाइ र गराइमा देखिएको फरकले विश्वमा पुनः आर्थिक महामन्दी निम्तिने आशंका झनै बढेको छ । अर्थशास्त्रीहरू भन्ने गरेको मन्दीको प्रारम्भिक अवस्थामा पनि नकारात्मक प्रभाव भोगिरहेको नेपालको आर्थिक अवस्था विश्वमा थप मन्दी आयो भने कस्तो होला ? सोचनीय छ ।

नेपाल एउटा आइटीपार्क ...

2009-05-27T23:46:00.000-07:00

बुझ्नुभो, ६ महिनामा नेपालको बेरोजगारी समस्या हल गर्न सकिन्छ ।'

आइटी—संवाद
रूद्रप्रसाद गिरीसँग

चुनावी सरगर्मीका वेला भीडलाई तरंगित पार्न कुनै नेताको मुखबाट निक्लेको भाषण होइन यो । तिलजति पनि राजनीतिक महत्त्वाकांक्षा नभएको सूचना-प्रविधि विज्ञको मुखबाट निक्लेको आशा हो ।

गाउँको चौतारोदेखि सहरको चोकसम्म हतास र कुण्ठित बेरोजगार युवायुवतीका प्रलाप र सुस्केरा छताछुल्ल पोखिएका छन् । के गर्ने र कहाँ जाने कुनै टुंगो नभएकाहरू 'क्या झुर देशमा जन्मिएछ, यार' भन्दै निराशाको अन्धागल्छीमा खसिरहेछन् ।

बेरोजगारीको यस्तो राष्ट्रिय महामारीमा ६ महिनामा यसको पत्तासाफ हुन सक्छ भन्ने मान्छे कि बौलाहा हुन्छ कि कोरा स्वप्नवादी । किनभने, हामीलाई अँध्यारोमा यति बानी परिसकेको छ कि कसैले उज्यालोको कुरा गर्‍यो भने पनि आँखा तिर्मिराउँछन् । पाम इन्फोटेकका प्रमुख कार्यकारी अधिकृत रुद्रप्रसाद गिरीलाई कसैले बौलाहा भनोस् या स्वप्नवादी या चम्बु गफाडी, उनलाई कुनै आपत्ति छैन । उनी विश्वास गर्छन्- जनसंख्याको ठूलो हिस्सालाई सूचना-प्रविधिमा व्यावसायिक दक्षता प्रदान गरेर ६ महिनामा नेपालको बेरोजगारी समस्या निर्मूल गर्न सकिन्छ ।

कम्प्युटरप्रति लगाव
२२ वर्षको उमेरमा पहिलोपटक कम्प्युटर छोए गिरीले । नाइटो र्झनेबित्तिकै कम्प्युटरसँग खेल्न थाल्ने वर्तमान पुस्तालाई यो अस्वाभाविक लाग्न सक्छ । २०४६ सालमा नेपालमा कम्प्युटरले भर्खर-भर्खर चलखेल गर्न थालेको थियो । त्यसो त नेपालमा कम्प्युटरको प्रवेश नै ढिलो भएको हो । २०२८ सालमा जनगणनाका तथ्यांक संकलन गर्नका लागि नेपालमा कम्प्युटर भित्र्याइयो ।

चितवनको समा कम्प्युटर इन्टरनेसनलबाट कम्प्युटर सफ्टवेयरमा डिप्लोमा गरेका र अक्सफोर्ड कम्प्युटर इन्स्टिच्युटबाट सिस्टम एनालाइजिङ एन्ड स्त्रिप्ट राइटिङमा प्रशिक्षण लिएका गिरीको २०४६ सालदेखि कुनै दिन कम्प्युटर नछोई बितेको छैन । एक प्रकारले कम्प्युटरोहोलिक नै हुन् उनी ।

पाम इन्फोटेक
सुरुमा चितवनमा उनले सञ्चालन गरेको पाम इन्फोटेक प्राइभेट लिमिटेड हाल केडिया अर्गनाइजेसनको एक युनिटका रूपमा रहेको छ । आइटी प्रोफेसनल उत्पादन गर्ने मूल लक्ष्य रहेको पामको कार्यालय बानेश्वरमा छ । उनको आइटीसम्बन्धी 'भिजन'बाट प्रभावित भएर आइटीमा खासै ज्ञान नभएका केडिया अर्गनाइजेसनका अध्यक्ष विमल केडियाले सँगै काम गर्ने प्रस्ताव गरेपछि उनले सहर्ष स्विकार गरे । पामका माध्यमबाट सूचना-प्रविधि क्रान्तिमा यथाशक्य योगदान गर्न लालायित छन् गिरी ।

विदेशमा आइटी प्रोफेसनलको कमाइ
गिरीका अनुसार अमेरिकामा यौटा आइटी प्रोफेसनलले न्यूनतम मासिक दस हजार डलर कमाउँछ । त्यसमाथि आवद्ध कम्पनीबाट प्राप्त हुने आवास तथा सवारीसुविधा छँदै छ । भारतीय आइटी प्रोफेसनलहरूले पनि अमेरिकामा राम्रो कमाउँछन्, न्यूनतम मासिक आठ हजार डलर । नेपाली आइटी प्रोफेसनलहरूको चाहिँ छुट्टै ब्रान्ड भ्यालु बनिनसकेकाले उनीहरू मासिक न्यूनतम पाँच हजार डलर कमाउन सक्छन् ।

नेपालमा आइटी प्रोफेसनलहरूको खडेरी
पाम इन्फोटेकले २० जना आइटी प्रोफेसनल मागेको महिनौं भइसक्यो, तर भनेजस्ता आइटी प्रोफेसनल पाउन सकिरहेको छैन । तेजबुद्धि र प्रतिभाशाली आइटी प्रोफेसनलहरू अमेरिका र युरोपतिर दौडिहाल्छन् ।

नाङ्ले पसलजस्ता कम्प्युटर इन्स्टिच्युट
'यहाँ तीन महिनामा कम्प्युटर सिकाइन्छ', 'रोजगारी ग्यारेन्टीका साथ कम्प्युटर सिकाइन्छ' आदि विज्ञापनसहितको बोर्ड झुन्ड्याएर चोक-चोकमा बसेका छन् कम्प्युटर इन्स्टिच्युटहरू । तर, तिनले दिने प्रशिक्षण हलुका र स्तरहीन हुन्छन् । त्यस्ता इन्स्टिच्युटहरूबाट आइटी प्रोफेसनलहरू उत्पादन हुने कल्पनासम्म गर्न सकिँदैन । सूचनाप्रविधिको महत्त्व र मूल्यलाई आत्मसात् गरेर सूचना-क्रान्तिमा योगदान गर्न एकाध इन्स्टिच्युट मात्रै सक्षम र तत्पर छन् ।

आइटी प्रोफेसनललाई चिन्ने तरिका
कम्प्युटर शिक्षासम्बन्धी एक डोको सर्टिफिकेट बटुल्दैमा कोही आइटी प्रोफेसनल हुँदैन । २० मिनेटभित्र को आइटी प्रोफेसनल हो, को होइन भन्ने कुरा पत्ता लाग्छ भन्छन् गिरी । 'यदि कसैले मैले यो पनि जानेको छु, त्यो पनि जानेको छु भन्यो भने त्यो आइटी प्रोफेसनल हुनै सक्दैन । किनभने कम्प्युटर र सूचना-प्रविधि यति भास्ट (व्यापक) छ कि कुनै पनि मान्छे यौटा स्पेसिफिक (खास) क्षेत्रमा मात्रै विज्ञ हुन सक्छ । सूचना-प्रविधिमा म धेरैथरीको विशेषज्ञ हुँ भन्नु म दाँत, आँखा र मुटुको डाक्टर हुँ भनेजस्तै हास्यास्पद हुन्छ ।'

आइटी प्रोफेसनल जो पनि बन्न सक्छ
आइटी प्रोफेसनल बन्नका लागि धेरै पढ्नुपर्दैन । पाँच कक्षासम्म पढेकाले पनि यसको प्रशिक्षण लिन सक्छ । कम्प्युटरमा प्रयोग हुने अंग्रेजीको शब्दार्थ, व्याकरण जानिरहनुपर्दैन । उनी यस्तो उदाहरण दिन्छन्, ' कम्प्युटरमा प्रयोग हुने एडिट शब्दको फंकसन (काम) जाने पुग्छ, अर्थ थाहा पाइराख्न पर्दैन ।' सिक्ने चाहना र लगाव भएको जोसुकै पनि आइटी प्रोफेसनल बन्न सक्छ । औपचारिक शिक्षा कम भएका मानिस सफल आइटी प्रोफेसनल भएका धेरै उदाहरण छन् ।

कृषकलाई किन चाहिन्छ कम्प्युटर ?
वैज्ञानिक खेती प्रणालीको ज्ञान दिने कृषिको अडियो- भिज्युअल ट्युटर (सिडीमा श्रव्य/दृश्यसहितको प्रशिक्षण) बाट कृषकले कुन बालीमा कुन-कुन रोग लाग्न सक्छन्, मलखाद कति प्रयोग गर्नुपर्छ आदि जानकारी सजिलै हासिल गर्न सक्छन् । यसका लागि कम्प्युटर खोलेर सिडी हाल्न जाने पुग्छ । इ-लर्निङ भनिन्छ यो विधिलाई ।

'सिंगै नेपाल आइटीपार्क
नेपाल आइटी उद्योगका लागि विश्वको सबभन्दा उपयुक्त राष्ट्र हो भन्छन् गिरी । उनको तर्क छ, 'हात, दिमाग र हृदयले गर्ने हो आइटीसम्बन्धी काम । प्राकृतिक रूपमा यति सुन्दर र सम्पन्न राष्ट्रका मान्छेलाई आफ्ना दिमाग र हृदय ताजा र स्वच्छ राख्न सजिलो हुन्छ । स्वच्छ र ताजा दिमाग र हृदय भएको मानिसले सूचना-प्रविधिका काम झन् दक्षतासहित गर्न सक्छ । तसर्थ, पूरै नेपाललाई आइटीपार्क बनाइदिए हुन्छ ।'

औद्योगिक क्रान्तिका लागि सूचना-प्रविधि क्रान्ति
'नेपाललाई सियो पनि बनाउन नसक्ने देश भनिन्छ । तर, के विचार गर्नुस् भने नेपालले सियो बनायो भने यौटा सियोको सय रुपैयाँ पर्नेछ ।' गिरीका अनुसार नेपालमा सूचना-प्रविधि क्रान्तिबाट मात्रै औद्योगिक क्रान्ति सम्भव छ । औद्योगिक क्रान्ति नभई आर्थिक क्रान्ति हुँदैन । आर्थिक क्रान्तिविना भौतिक सुख र समृद्धि सम्भव छैन । जनताका हातमा पैसा भएन भने उनीहरू सुविधा खरिद गर्न सक्दैनन् । सुविधा खरिद गर्न नसकेपछि जीवन कष्टकर हुने नै भयो ।

६ महिनामा बेरोजगारी समस्या हल
कुनै पनि व्यक्तिलाई ६ महिनाको स्तरीय प्रशिक्षण दिएर आइटी प्रोफेसनल बनाउन सकिन्छ । ६ महिनामा सफ्टवेयर डेभलपमेन्ट, डेस्कटप पब्लिकेसन आदि आइटीसम्बन्धी कार्यक्रमहरूमा दक्ष जनशक्ति उत्पादन गर्न सकिन्छ । औपचारिक शिक्षाका सर्टिफिकेट मात्रै भएका, तर विशेष सीप नभएका बेरोजगारहरू पूरै दक्षिण एसियामा छ्यापछ्याप्ती छन् । हाम्रा विश्वविद्यालय बेरोजगार उत्पादन गर्ने कारखाना मात्रै भएका छन् ।

'कतै मन नडुलाई ६ महिनासम्म एकदम ध्यान दिएर प्रशिक्षण लिने हो भने आइटी प्रोफेसनल बन्न सकिन्छ । आइटीको राष्ट्रिय तथा अन्तर्राष्ट्रिय बजार यति ठूलो छ यसमा दक्षहरूले बेरोजगार रहनुपर्दैन ।' रुद्रप्रसाद गिरी आइटी उद्योगले नेपाललाई पाल्न सक्ने सम्भावनाबारेमा जनचेतना जगाउनुपर्ने टड्कारो आवश्यकता देख्छन् ।

कुनै साधारण टेम्पु ड्राइभरले यौटा सफ्टवेयर बनाएर अमेरिकाको मल्टिनेसनल कम्पनीलाई दस हजार डलरमा बेच्यो रे भन्ने समाचार पढ्न पाइएला ? औद्योगिक क्रान्तिमा एक भूमिका निर्वाह गर्न खोजिरहेका रुद्रप्रसाद गिरीसँग यो प्रश्न नसोधिए पनि उनको उत्तर सायद यस्तो हुन्थ्यो- 'अवश्य ।'

विनोदविक्रम केसी
gkcbinodbikram@gmail.com

विश्वव्यापीरूपमा बढ्दै गएको युवा बेरोजगारी समस्या नेपालका लागि पनि ठूलै चुनौती बनेको छ यतिबेला । बर्सेनि हजारौँको सङ्ख्यामा शैक्षिक बेरोजगार युवाहरू न

2009-05-27T23:45:00.003-07:00

विश्वव्यापीरूपमा बढ्दै गएको युवा बेरोजगारी समस्या नेपालका लागि पनि ठूलै चुनौती बनेको छ यतिबेला । बर्सेनि हजारौँको सङ्ख्यामा शैक्षिक बेरोजगार युवाहरू नेपालमा उत्पादन भइरहेका छन् । उनीहरूलाई रोजगारीको अवसर दिलाउन सकिएन भने मुलुक गम्भीर आर्थिक सङ्कटमा धकेलिन सक्नेतर्फ सम्बन्धित विज्ञहरूले चेतावनी दिएका छन् । पछिल्लो समयमा सरकारले बेरोजगार युवाहरूका लागि लक्ष्यित गरी कार्यक्रम अगाडि सारेको छ । 'नयाँ नेपालको आर्थिक आधार बनौं सबै स्वरोजगार' नारा दिइएको सो कार्यक्रममा सहभागी हुन चाहने युवाहरूको आकर्षण पनि उत्तिकै बढेको छ । सरकारले बिनाधितो ऋण उपलब्ध गराएमा आˆनै देशमा व्यवसाय गरेर गुजारा चलाउने भन्दै अहिले देशका विभिन्न भागमा बेरोजगार युवा यो कार्यक्रमतर्फ तानिएका छन् । यसको कार्यान्वयन कसरी हुने हो त्यो भने हेर्न बाँकी छ । यसै सन्दर्भमा युवामञ्चले विभिन्न क्षेत्रमा आबद्ध युवाहरूसँग जिज्ञासा राखेको थियो-'बढ्दो युवा बेरोजगारी अन्त्यका लागि सरकारले कस्ता कार्यक्रमहरू घोषणा र कार्यान्वयन गर्नुपर्छ भन्ने ठान्नुहुन्छ ?' प्रस्तुत छ उहाँहरूको विचार -

रामसिंह रावल

युवा विचार-मञ्च : घोषणामै सीमित नहोस् स्वरोजगार कार्यक्रम

2009-05-27T23:45:00.001-07:00

रामसिंह रावल

पुँजीवादी सङ्कट र विश्व बेरोजगारी समस्या

2009-05-27T23:43:00.000-07:00

ईश्वरी भट्टराई
कुनै पनि देशको आर्थिक रुपमा सक्रिय जनसंख्याले आफ्नो योग्ता वा क्षमता अनुसार काम गर्न पाउनु उसको अधिकार हो तर अहिलेको परिस्थितिमा विकसित लगायत विकासोन्मुख देशहरूमा बेरोजगारी समस्या प्रमुख रुपमा देखा परेको छ। विकसित देशहरू जापान तथा केही युरोपियन देशहरूले तुलनात्मक रुपमा बढी रोजगारी दिन सके पनि दिगो समाधान भने निस्केका छैनन्। नेपालको वर्तमान परिस्थितिमा त झन यो समसया विकराल बन्दै गइरहेको छ। स्वदेशमा रोजगारीका अवसरको अभावमा ठूलो संख्यामा नेपाली अदक्ष, अर्धदत्त र केही दक्ष कामदारहरू पनि विश्वका विभिन्न देशमा रोजगारीको खोजीमा गएका छन्। विभिन्न संघ संस्थाका अनुमान अनुसार ११ लाख नेपाली कानुनी रुपमा र त्यतिकै संख्यामा गैरकानुनी रुपमा नेपाली कामदार रोजगारीको सिलसिलामा विदेशीन बाध्य भएका छन्। रोजगारीको सिलसिलामा भारत जाने नेपालीको एकिन तथ्याङ्क छैन। यिनै कामदारहरूकै रेमिटेन्सले देशको अर्थतन्त्रमा ठूलो योगदान दिन सफल भएको छ। अहिलेको विश्वको आर्थिक मन्दीका कारणले विदेशीएका नेपालीको रोजगारी झन जोखिममा पर्दै गइरहेको छ। कैयौं नेपाली कामदारहरू मन्दीका कारणले मलेसिया, कतार , दुबई, अरेविया लगायतका देशबाट फिर्ता आइसकेका छन्। कैयौंको रोजगारी कम्पनीहरू टाट पल्टेका कारणले गुम्ने अवश्थामा पुगेका छन्। विदेशीएका नेपालीहरूको योगदान ठूलो भएपनि काम गर्ने देशमा उनीहरूले गर्ने काम अपवादमा केही संख्यालाई छाडेर हेर्दा निकै कष्टप्रदक, अस्वस्थ्यकर, जोखिमपूर्ण र अन्तराष्ट्रिय मापदण्डको अनुशरण नगरिएका हुन्छन्। बेरोजगारी समस्यालाई व्यवस्थित गर्न नेपालमा सरकारी निकायबाट प्रभावकारी पहल भएको पाइदैन जसले गर्दा कामदारको अवस्थामा कुनै सुधार हुन सकेको छैन। यसबाट के प्रप्ट हुन्छ भने बेरोजगारी संसारका करोडौं जनसंख्याको पिडा हो। पूँजीवादी देशका शहरहरू जहाँ तुलनात्मक रुपमा बढी पूर्वाधारहरूको उपलब्धताले गर्दा श्रमिकहरूको माग हुने गर्दछ तर यहाँ ठूलो संख्यामा श्रमिकहरू कामको खोजीमा भौतारिने गर्दछन्। तर नेपालमा पूर्वाधारहरूको विकास नभएको हुनाले हरेक दिन हजारौंको संख्यामा काम खोज्न धाउने समाजका निम्न तथा मध्यम वर्गका परिवारका सदस्यहरू आफ्नो योग्यता अनुसार काम पाउन असफल हुने गर्दछन्। यसरी ठूलो जनसंख्या सामाजिक रुपमा बहिष्कृत हुने गर्दछ। योग्ता अनुसारको काम नपाउनाले उनीहरू झन गरिबीको सिकार हने, आफूले आजृन गरेको क्षमताको दिन प्रतिदिन ह्रास हुँदै जाने र मानसिक रुपमा पिडित भइ डिप्रेसनको समेत सिकार हुन सक्दछन्। यसले गर्दा परिवारका सक्रिय जनसंख्या जसले अन्य आश्रित जनसंख्या केटाकेटी र बृद्धबृद्धाको सहारा झन परिवारको बोझ हुन पुग्दछन्। बेरोजगारीले सामाजिक हिंसाको दर बढ्ने, मृत्युदर र विभिन्न स्वास्थ्य समस्या देखापर्दछ। १ प्रतिशत बेरोजगारी बढ्दा २ प्रतिशत मृत्युदर बढ्ने , ३.४ प्रतिशत मानसिक रोगी बढ्ने र ४ प्रतिशत आत्महत्यादर बढ्ने एक अमेरिकी स्वास्थ्य अनुसन्धानले देखाएको छ। मानसिक काम गर्न चाहने तर पूँजीवादी समाज भने सक्रिय जनसंख्यालाई रोजगारीको अवसर प्रदान गर्ने अवस्थामा नहुनुको कारण के हुन सक्ला त? यसको लागि कार्ल मार्क्सले प्रश्ट्याउन खोजेका छन्। श्रम शक्तिको माग साधन, उपकरण, भवन, र श्रमशक्रि खरिद गर्नको लागि लगानी गरिने पूँजीबाट नभइ श्रमशक्ति लिनको लागि लगानी गरिने पूँजीबाट निधारण हुन सक्छ। पूँजीवादको विकाससँग न्यूनतम पूँजी श्रमशक्तिको मागको लागि लगानी गरिन्छ। भने अधिकतम पूँजीको प्रतिशत नयाँ अनुसन्धान प्रविधिको खोजी र नयाँ उपकरणको विकासमा लगानी गरिन्छ। नयाँ कामको अवसरमा तुलनात्मक रुपमा निकै प्रयास गरिन्छ। त्यसैले बेरोजगार कुनै प्रविधिक प्रगति नभइ उपयोग गर्ने पूँजीवादी तरिका हो। पूँजीवादीहरूको नयाँ उद्योगधन्दाको विकास सीमित व्यक्तिहरूलाई रोजगारी दिइ अत्याधुनिक उपकरणहरूको र नयाँ प्रविधिको प्रयोग गरी उत्पादन बढाएर ठूलो संख्यामा रहेका साना तथा मझौला उद्योगलाई धरासायी बनाउँदै ठूलो जनसंख्यालाई बेरोजगारी बनाउने गर्दछ। जसलवे हजारौं कामदारलाई रोजगारी दिइरहेका छन्। त्यस्ता उद्योगलाई टाट पल्टाउने कोशिस गर्दछन्।
यसरी बढ्दो बेरोजगारीलाई पूँजीवादीहरू आफ्नो फाइदाको लागि झन चरम रुपमा श्रम शोषण गर्ने माध्यमका रुपमा उपयोग गर्दछन्। श्रमिकहरू आफ्नो जागिर खोसिने डरले ज्यादा परिश्रम गर्न र हड्डी घोट्न बाध्य हुन्छन्। यसरी यो समाजमा काम गर्न पाउनुपर्ने अधिकारको सुनिश्चितता नभइ कामदारहरूको कुनै पनि समयमा काम खोसिने डर हुन्छ। केही समय पहिले भारतमा त्यहाँको प्रसिद्ध बायुसेवा कम्पनी जेट एअरवेजले अचानक १९०० कामदार कटौती गर्‍यो। कम्पनी घाटामा गएको निहुमा अचानक त्यसरी कामदार विना सूचना कटौती गर्दा धेरै तिरबाट विरोध भएपछि पुनः त्यो निर्णय फिर्ता लिनुपर्‍यो। पूँजीवादले विभिन्न समयामा संकटको सामना गर्नुपर्ने कुरा पुनः सत्य सावित भएको छ। आज विश्वमा देखा परेको आर्थिक मन्दी यसैको प्रमाण हो। जुन कुरा मार्क्सले धेरै पहले नै औल्याएका थिए। अहिलेको आर्थिक मन्दीले उनको सिद्धान्तको महत्व झन् बढाएको छ। आर्थिक मन्दीसँगै युरोपमा मार्क्सको कृति पूँजी (अबउष्त)ि को बजारमा माग बढ्यो र धेरै संख्यामा विक्री भयो। यसरी पूँजीवादी विकासको क्रममा भएको प्रविधिको विकास र वैज्ञानिक क्रान्तिको यदी उचित उपयोग हुन सकेमा वास्तविक रुपमा श्रमको उत्पादकत्व बढ्ने र छोटो समयमा धेरै उत्पादन गरी समयको बचत गर्दै अन्य सामाजिक काममा उपयोग गर्न सकिने थियो तर यसको ठिक उल्टो अझ तिब्र रुपमा श्रम शोषण गर्न प्रयोग हुने गर्दछ। नयाँ उपकरण प्रविधिको विकाससँगै कामदारहरू पुनः आफ्नो दक्षतामा विकास गर्नुपर्ने हुन्छ। यसरी दक्षताको विकासको लागि उनीहरू पुनः आफुले कडा परिश्रम गरेर कमाएको पैसा पुनः लगानी गर्नुपर्ने वा छोराछोरीलाई विकसित परिवेश अनुसार शिक्षा र तालिम दिलाउनुपर्ने हुन्छ। यसरी समग्ररुपमा हेर्दा पूँजीवादीहरूले गर्ने विकास र शिक्ष भनेको प्रत्यक्ष वा अप्रत्यक्ष रुपमा बेरोजगारी सेना उत्पादन गर्ने शिक्षा हो। यसरी समाजका सबै सक्षम जनशक्तिलाई रोजगारी दिन पूँजीवादले नसक्ने कुरा प्रष्ट हुन्छ। यदी पूर्ण रुपमा रोजगारी दिने प्रयत्न गरेपनि क्षणिक अबधिको लागि वा जबसम्म पूँजीपतिले नाफा कमाउन सक्छन् तबसम्म मात्र हुन्छ। बजारमुखि अर्थतन्त्र निजीकरण र विश्वव्यापीहरणले सम्पूर्ण तल्लो तहको जनसंख्यालाई फाइदा नभइ मुठ्ठीभर मानिसको हातमा साधन र स्रोत पुर्‍याइ उनीहरूलाई नै फाइदा पुर्‍याउँछ। यसरी बेरोजगारी समस्या एउटा सानो प्रयासबाट समाधान हनु नसक्ने कुरा प्रष्ट छ। यसको लागि सही नीति, नियम र आर्थिक संरचनामा परिवर्तन गर्नुपर्दछ। यसरी समग्र आर्थिक र सामाजिक परिवर्तनले बेरोजगारी र अन्योल रहिरहने हो भने नेपालले निकै ठूलो क्षति व्यहोर्नुपर्ने देखिन्छ। यही अवश्था र अन्योलको स्थिति रहिरहेमा गाउँका सामानय लेखपढ गरेका युवायुवती देखि शिक्षित जनसंख्या सबै विदेशीने र दचबष्ल मचबष्ल तिब्र हुने कुरा नकार्न सकिदैन। पूँजीवादको विकासको शुरुवातमा यसले कुनै संकट र बेरोजगारको समस्या भोग्नु परेन र श्रमिकको जनसंख्या पनि त्यसबेला संगठनिक हिसाबमा कमजोर थियो र असंगठित थिए। त्यसबेला बुर्जुवा र पूँजीवादीहरू के भ्रम फैलाउन सकेका थिए भने पूँजीवादी समाजले मानिसलाई स्वतन्त्रता र असीमित अवसरहरू प्रदान गर्दछ।
पूँजीवादी समाज नै सबैभन्दा विकसित हो र कुनै संकट आइपर्ने छैन तर समयको अन्तरालसँगै पूँजीवादले अहिले निकै ठूलो आर्थिक संकट भोग्नु परिरहेको छ। केही दशक पहिले पनि यस्तो संकट भोग्नु परेको थियो। यसरी विभिन्न समयमा संकट भोग्दै भविष्यमा पनि यसले अझ ठूलो जटिल संकट भोग्ने कुरा अवश्यमभावी छ। नोकर जो आफ्नो डाड भाँचिने गरी काम गरेर थाक्दछ, एक किसान जो आफ्नो टुक्रा जमिनमा दिन रात खट्दछ र त्यो कामदार जसले निकै मुस्किलसँग छुट्टि पाउँछ। उनीहरूको लागि पूँजीवादी व्यवस्थाले कुनै हित गर्न सकेको छैन र सक्ने पनि छैन। समाजमा जतिसुकै विकास र परिवर्तन भएपनि ठूलो जनसंख्या परिवर्तन र विकासको अुनभूति गर्नबाट बन्चित भइराखेको छ। त्यही परिवर्तनको अनुभूति गर्न नसकेको र गरिब, बेरोजगार तथा किसान जनसंख्याले यस पूँजीवादी व्यवस्थालाई खरानी पार्ने कुरा अवश्यमभावी छ। यसलाई कसैले रोक्न सक्ने छैन।

बिदा नदिइ काममा लगाएको भन्दै पोखराका चार वटा पसलहरु मजदुरहरुद्धारा तोडफोड

2009-05-27T23:40:00.000-07:00

मे दिवसमा पनि मजदुरहरुलाई बिदा नदिइ काममा लगाएको भन्दै शुक्रवार पोखराका चार वटा पसलहरु मजदुरहरुले तोडफोड गरेका छन् ।

न्युरोडमा रहेको वर्ल्ड टच, चिप्लेढुङ्गामा रहेका निभा द फेम्ली स्टोर्स र स्टार भिजन तथा पृथ्बीचोकको लिङ नेट कम्युनिकेशनमा मजदुरहरुले तोडफोड गरेको कास्की प्रहरीका प्रहरी नायब उपरिक्षक तुल्सी अधिकारीले जानकारी दिनुभयो ।

तोडफोडबाट, करिब एक लाख रुपैयाँ बराबरको धनमाल क्षती भएको प्रहरीले जनाएको छ । घटनाको बारेमा, मजदुर सँगठन र पसल संचालकहरु बिच भोलि वार्ता हुने पनि प्रहरी नायब उपरिक्षक अधिकारीले जानकारी दिनुभयो ।

कामको खोजीमा नेपाली महिला इराक पनि पुगे

2009-05-27T23:37:00.000-07:00

स्वदेश फर्के

त्यस्तै १० जनबरीको दिन काम गर्ने शिलशिलामार् इराक आएका ७ जना नेपाली स्वदेश फिर्ता भएका छन् । दलालले भनेको काम र तलब नपाएकोले आफूहरु स्वदेश फर्किन लागेको जनकपुर घर बताउने गिरी थरका एक नेपालीले नेपालीपोष्टसँगको भेटमा बताए ।

दलालले पठाएको संझौता पत्रमा आफूलाई राम्रो काम दिने प्रलोभन दिएकोमा यहाँ इराक आएपछि मजदुरका रुपमा काम लगाएका कारण आफू नेपाल फ्किन लागेको कुरा गिरीले बताए ।
केही समययतादेखि भने नेपालीहरु इराक आउने क्रम रोकिएको छ । त्यसो त नेपाल संविधान सभामय भैरहेको बेला इराकमा रहेका नेपालीहरु पनि खुशी भएका छन् ।
इराकमा रहेका नेपालीहरुले पनि सरकार र मधेशी नेताहरु बिच भएको सम्झौताको स्वागत गर्दै सम्बन्धित समयमा संविधान सभाको निर्वाचन होस् भन्ने कामना गरिरहेका छन् ।

कामको खोजीमा नेपाली महिला इराक पनि पुगे

2009-05-27T23:34:00.000-07:00

वैदेशिक रोजगारीको लागि नेपालबाट अन्य मुलुकहरुमा महिला कामदारको रुपमा काम गर्न जाने क्रम तिब्र भइरहेको बेला नेपाल सरकारबाट कुनै पनि कामदारलाई जानबाट प्रतिबन्ध लगाएको मुलुक इराकमा गत २७ फेव्रुअरीका दिन २ नेपाली महिला कामदार आइपुगेका छन् ।
२६ फेव्रुअरीका दिन काठमाडौंबाट दुबई हुँदै उनीहरु इराक आएको कुरा नेपालीपोष्टसँगको भेटमा उनीहरुले बताए । इराकमा राम्रो तलब छ अनि सुविधाहरु प्रशस्त मात्रमा पाइन्छ र काम पनि धेरै गर्नु पर्दैन भनेर आफूहरु इराक आइपुगेको कुरा पनि उनीहरुले बताए ।
नाम उल्लेख गर्न नचाहने धादिङ घर बताउने ती नेपाली महिलालाई नेपालबाट इराक काम गर्न आउन प्रतिबन्धित मुलुक हो नि थाहा छ भन्दा ती महिलाले मेरो साथीको आफ्नो मान्छे यहाँ पहिले नै आउनुभएको र उहाँले नै बोलाएर आफूहरु इराक आइपुगेको कुरा नेपालीपोष्टसँगको भेटमा ती महिलाले बताइन्

करिब १५ मिनेटको ट्याक्सी यात्रा पछि मेरो बस्ने ठाउँ आइपुग्यो । ट्याक्सीमा एयर कन्डिसन

2009-05-27T23:31:00.000-07:00

करिब १५ मिनेटको ट्याक्सी यात्रा पछि मेरो बस्ने ठाउँ आइपुग्यो । ट्याक्सीमा एयर कन्डिसन भएकोले गर्मी भएको थिएन काठमाडौमा लगाएको ज्याकेट ट्याक्सीबाट ओर्लेपछि खोल्नु पर्यो गर्मीले । अनि होस्टलको अफिसमा केहि कागजातहरु मिलान र पासपोर्टको फोटोकपी दिएपछि मेरो कोठा उनिहरुले देखाई दिए । त्यसपछि भोली विहान ८ बजे स्टूडेन्ट पास लिन जानु पर्छ म विहान आउँछु भन्दै ति अधिकारी विदा भए । ज्या ! हतारमा घरमा फोन गर्नै विर्सिएछ । लामो यात्राको थकानले गर्दा धेरै बेर बस्न सकिएन, ब्याग थन्काएँ र निदाएँ । फोटो पहिलोः yohanes

Banki

2009-05-27T23:30:00.000-07:00

तल देखिएका रमणीय दृष्य हेर्दै समुद्र माथि आई पुगियो दृष्य साह्रै मनमोहक थियो । मेरा छेउमा दुई जना वृद्ध जोडी खुब रमाएर बाहिरका दृष्य हेर्दै थिए । यात्राको क्रममा भर्नु पर्ने ईम्बार्केशन फारम भर्न मैले सहयोग गरें, उनि छोरी ज्वाईँ भेट्न आएका रहेछन् । करिब साँढे चार घण्टाको यात्रा पछि रातको करिब नौ तीस बजे सिंगापुरको चाङगाइ विमानस्थल माथि आई पुग्दाको दृष्य अति नै सुन्दर थियो झललल बलेको शहर यो नेपाली लोडसेडिङ खेपेको आँखाले हेर्न पाउनु कत्रो सौभाग्यको कुरा ।

विमानस्थल भित्र आईपुगेपछि नेपाल र सिंगापुरको फरक देख्न पाईयो । कति अव्यवस्थित हाम्रो विमानस्थल र यहाँ कति राम्रो व्यवस्थापन । हाम्रोमा चाहि मान्छे धेरै काम चाहिँ नहुने जस्तो अनुभव भयो मलाई । ईमिग्रेशनमा ५ मिनेट जति लाग्यो क्यार फाराम र डकुमेण्टहरु देखाउन । पर्यटकीय मुलुक भएकोले ७ दिनको भिजिट भिसा चाहिँ अन एराईभल नै दिँदो रैछ । पासपोर्टमा छाप हानेपछि सात दिनलाई ढुक्क भयो । अनि ब्यागेज लिन गए र पछि विमानस्थलमा मलाई लिन आएमा अधिकारीसँग भेट भयो उनले त्यहाँको टुरिज्म सेन्टर देखाए । टूरिज्म सेन्टरबाट नै सिंगापुरको धेरै कुरा थाहा भयो । एकछिन त्यहाँ अलमलिएँ र आफूलाई आवश्यक पर्ने नक्सा तथा ब्रोश्योरहरु ब्यागमा हालें । त्यसपछि ट्याक्सीमा चढियो दुबै जना । ट्याक्सी यात्राका क्रममा उनले मलाई नेपालको बारेमा सोधे मैले थाहा भए जति कुरा भन्ने प्रयास गरेँ । नेपालमा विदेशीहरु ध्यान गर्न आउने कुरा भन्दा उनि साह्रै प्रभावित भएका थिए । सिंगापुरबाट पनि नेपाल जाने पर्यटकहरु मध्ये केहि ध्यान गर्नका लागि नै पनि जाने रहेछन्, उनका साथीहरु पनि गएका थिए रे उनि पनि एक पटक नेपाल आएका रहेछन् । उनलाई खास दुई दिनको लागि तोकिएको रहेछ एकदिन मलाई विमानस्थलबाट बासस्थान सम्म पुर्याउने र भोलिपल्ट ईमिग्रेशन, बैक र स्कूल भर्नाको काम सकेपछि उनको काम फत्ते हुने रैछ ।

बाटोमा उनले बैक तथा सपिङ सेन्टरका ठूला ठूला भवन, सिंगापुरको पुरानो कार्गो पोर्ट र सिगापुर फ्लायरको संसारकै सबैभन्दा ठूलो रोटेपिङ देखाए जुन प्राविधिक गडबडीका कारण बन्द भएको थियो, अहिले चाहिँ खुलीसक्यो । मेट्रो ट्रेन र बसमा ईलेक्ट्रोनिक पेमेन्ट गर्न ईजिकार्ड (लगभग एटीएम कार्ड जस्तै हो छुवाए मात्र पुग्ने) प्रयोग गर्दा अलि सस्तो पर्ने रहेछ ।

गाउँलेको सिंगापुर यात्रा १

2009-05-27T23:29:00.000-07:00

गाउँमा जन्मेर सिगापुर घुम्न पाउनु ठूलै भाग्य हो । नेपालीलाई देखाईएको सिँगापुरे सपनाको प्रत्यक्ष्य अनुभव गर्न पाईयो । अब म सुनाउँछु मेरो सिंगापुर बसाईको कथा ।

वर्ष २००८ को अन्त्यतिर अध्ययनका लागि मौका मिल्यो । सिंगापुर जाने तयारीका साथ विमानस्थल पनि पुगेँ । त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलको प्रस्थानस्थलमा निकै घुईँचो थियो विदेश जानेको । कोहि अमेरिका, कोहि अष्ट्रेलिया कोहि दुबई, कोहि मलेशिया, कोहि सिंगापुर यस्तै यस्तै । धेरैजसो नेपालीहरु काम गर्न जान लागेको पाएँ । अलि कम पढेका जस्ता देखिने नेपालीहरुको संख्या धेरै थियो । म्यानपावरका मान्छेको दौडा दौड नि देखियो । ईमिग्रेसनमा भर्ने फर्म भर्न नसक्ने नेपाली कामदारहरुको संख्या धेरै हुने भएकोले म्यानपावरका मान्छेलाई हम्मे हम्मे हुने रैछ । निकै बेर लाम लाग्नु पर्यो ईमिग्रेशन र सेक्युरिटी चेक गर्ने लाईनमा ।

मलाई विदा गर्न आउनु भएका बा, आमा र भाईहरुलाई फोन गरेँ र विदा भएँ । अलि नरमाईलो लाग्यो । त्यसपछि जेट भित्र पुगियो र जेट गुड्यो पनि तर फेरि रन वे मा रोकियो विमानस्थलको प्राविधिक कारणले । रन वे मै आधा घण्टा जेटले विश्राम लिएपछि बल्ल जेटले भुईँ छोड्यो ।

How to get best interview questions

2008-09-25T21:12:00.000-07:00

I want to share with you the best interview questions that I was asked in my job interviews. Be sure to prepare well for them.

Step1

The first are questions to judge your personality. These are the best interview questions that an employer can ask because it allows them to see who you really are.

What are your strengths and weaknesses?
So why don’t you tell me about yourself.

Step2

Best interview questions part 2: They are trying to see if you really did your research on what they do.

Can you tell me why did you left your last job?
What do you think being a [your position here] is like?
How much do you know about our company?
How much do you know about our industry?

Step3

The next step includes interview questions to see where you want to go if the interviewer gives you the job.

How to Find a Job on the Internet

2008-09-25T21:04:00.000-07:00

A quick search on the Internet for "job search" yields more than 47,000 sites. Still, the actual number of jobs found through the Internet alone hovers around just 20 percent. The fact is that professional networking yields more than 80 percent of all jobs. Networking means you know a person that is able to put you in direct contact with the hiring manager. But if you're searching for a job, you need to exhaust all the possibilities. But don't waste your time and energy on the wrong Internet tactics! Follow these simple suggestions for making the most of your Internet job search to gain the best possible hiring results!

step1.
Apply "by the numbers." Finding a job on the Internet is pretty much a numbers game. You'll have to send out approximately 100 resumes through search engine sites to yield just a few (1 to 5) actual interviews. Make sure your resume is up to date, and post it on job sites that offer you free access and exposure to hiring companies. Companies expect to spend money on hiring and retention for employees. If you have to pay to use a specific site it is not necessarily a reflection on the results you will most likely yield. Save your money to get through your period of unemployment!

Step2.

Keywords are more important on an Internet search than some of the traditional content you may have on your resume. Employers using sites to screen applicants submit weighted key words and tell the search engine to give them search returns for a certain percentage match to specific keywords. Often you don't get extra "points" for frequency of the words, just the number or percentage of different words that match those target percentages. Start including a "keyword" section on your resume and fill it with the skills you have in your inventory that match the many different qualifications and requirements listed on the job post.

Step3.

Answer the job postings promptly! The average Internet job posting yields thousands of applicants. As more people respond, the criteria considered can change. Search engines help screen some of the numbers out, but many employers cut off screening at 97 to 98 percent keyword match, and then only accept a limited number of those resumes for actual consideration for the job! It's simply a fact that employers don't have enough time to view and screen every single application when they get that many responses for a single job. Many set limits on the number of applications they'll review. Sometimes this number is 10; sometimes it is 100. Chances are the actual hiring manager will only see 10 to 20 actual applicants before hiring someone for the job. If you get yours in their hands first, you have a better chance of making the review. Besides, once they settle on a prime group of candidates, they usually stop reviewing incoming resumes.

Step4.

If you don't answer promptly, try answering either early the following Monday or shortly after lunch on Friday! Think about it--what's the first thing you do on Monday? Probably check your email. What do you do after lunch on Friday? Read your email, finish up what you had to accomplish for the week and make plans to organize for the next. Hiring managers are more likely to see your cover letter and resume if you make your application stick out in their inbox at key times of the day.

Step5.

Cover letters work, but make sure they are targeted and precise, not run-on explanations about why they should hire you for the job. Sometimes you'll get lucky, but most often, you won't, and you won't get points for making the hiring manager spend more time on your letter if he's trying to just get through the hiring process so he can get back to work. A simple chart that matches their keywords to your specific accomplishments on a cover letter, with a brief opening and closing paragraph, will do the job better than all the creative prose in the world. Plus, it will show them that you are concise and to the point about your job.

Step6.

Don't put all your eggs in one job reply basket! Stick to the numbers. If you send out 100 applications and only hear back on 10, you're actually yielding a great response rate on the Internet! Make sure you use as much automation in this process as possible, and send out as many resumes and cover letters as you can!

Step7.

Finally, if you're really interested in a job, but didn't get a response, try for one follow-up and then move on! Sometimes the squeaky wheel will get noticed and your daily callbacks or email inquiries will get you some attention; but, be selective about how and where you spend your time this way. You may want to explore ways to turn an Internet "no" into an opportunity to expand your professional network. If you can talk to the hiring manager and make a good case, the least they may be willing to offer is a referral to a friend or another department where they know a job opening is. Don't be surprised if your referral yields a better result than weeks spent posting your resume and answering ads on the Internet. It is still the most reliable method for landing a job.

Take Advantage of Your Curiosity

2008-09-25T20:58:00.000-07:00

For all of you who have never attended a job fair you may be missing out. It is one of the best ways to compare your current work situation with what others have to offer. This is especially true if you are currently employed and just a little curious. Employers participating in these events know that candidates who are just starting to be dissatisfied are hard to reach. They will welcome your questions.

At a recent job fair in Minneapolis a very experienced Project Director was shopping downtown with his wife when he happened upon our job fair. After curiously browsing through the many employer exhibits our candidate noticed one of his former employees representing an employer at a booth. One thing lead to another and it quickly became apparent that the former employee’s company was in need of a Project Director. Even though our candidate was reasonably happy he decided to listen. Within a week an offer was extended. He accepted and in one afternoon increased his income by 20%.

Whether you are curious or actively looking we recommend you visit the employers website before you attend. Employer lists should be available at the job fair sponsors website. Pick the position that suits you best and apply before the event. This will help your chances, as most employers require you to apply online. Once at the Job Fair you will find it very comfortable. As an “Open House” trade show format you have complete control and can talk to whomever you choose or don’t choose to talk with.

If you are working but unsure of your future there is no better way to “just be curious” about opportunities that are available to you. Look at the Job Fair as a way to shop for a better future. In a world of online recruiting its good to actually talk to a recruiter and ask the questions most important to you. It also gives you a chance to “make an impression” an old art form often lost in online recruiting.

Next time you have the opportunity I hope you visit a job fair and explore the possibilities. You may find some very interesting opportunities. And most of all remember how important it is to be curious about your most important investment- and that’s you!

रामेको अमेरीका अनुभव !

2008-08-27T22:44:00.000-07:00

Billy को ताल देखेर कहिले काही तीनछक पर्छु, ४ बर्षमा धेरै चेन्ज भएको कुरो उ आँफै गर्छ, आफुलाइ amrerican भन्न बढी रुचाउछ उ; हुन पनि हो ४ बर्ष भन्या जोक होइन यार्; तेसमाथि नेपाली नभेट्या, न त संगत गर्या; १-२ जना चिनेका पनि आफ्नै ताल का रैछन ।
कम्प्युटर, वेबसाईट, ईमेल यि तीन कुरा सङ घनिष्ठता अमेरिका आए पछी मात्रै भएको हो । नेपालमा साईबर क्याफे म घण्टाको २५ तिरेर कति गुजरा हुन्थ्यो र । साझा डट्कम सँगको मित्रता चाँही पोहर दसैं ताका मात्रै भीको हो; बिल्ली जि को कृपाले । सुरुमा anfrancisco मा काम नपाउदा दिनभरी कोठा मा बसेर उस्को ल्यापटप चलायो, caigslist म जोब खोज्यो, email गर्‍यो, नेपालमा भा नभा america को राम्रो कुरा गर्‍यो, काम पाइयो भनेर गफ हान्यो, अनि साझा डट्कम चहार्यो; उतिखेर को उरन्ठाउँलो साझा डट्कम र अहिलेको सामाजिक साझा डट्कम म धेरै भिन्नता छ । उहिले NAS को जस्तो मनै बाउडिने चित्र कहाँ हेर्न पाउनु नि? बिल्लि ले firewall रखेको ले होला जथाभाभि website म जानै हुन्नथ्यो, चित्रै नआउने बा!साह्रै भाग्यमानी भा दिन याहू को च्याट रूम मा कहिले काही केही देख्न पायिन्थ्यो, तेत्ती हो! फेरी आफु त्यस्तो त्यस्तो कुरमा बढी ध्यान दिने परिएन, काम चली राथ्यो ।
ठुलो शहर भएर होला sanfrancisco मा अलि डर लग्थ्यो सुरु सुरु मा, तल्तिर को गल्ली तिर गयो कि ताल ताल का काले हरु, मुख छाडया छन्, बाटै मा मुत्या छन्, जाड्को बोटल जथभाबी फल्या छन्, बिजोग हालथ्यो downtown को । झन market र mission मा त सात्तै जाने भन्य, अजिब अजिब पहिरन मा एक से एक पागल हरु, खातेहरु, ठिसहरु! पछि बुझ्दा थाहा भयो ति सब vietnam युद्धका veteran रे! तीनहरुको गरीबि देखेर मलाई दुख लग्थ्यो, तर billi ले भन्या कुरा सधैं याद राख्थे, सरकारले तीनैहरुलाइ भत्ता दिदो रैछ ।
कति भाग्यमानी यहाँका माग्नेहरु, कति talented अङ्रेजीमा भिख माग्ने! हाम्रो नेपालबाट पशुपति अगाडिका सबलाई B-1 visa मा ६ महिनालाइ यहाँ ल्याउन पाए, नेपालको remittance अझ दरो हुन्थ्यो कि? यो पनि त एक किसिम को बैदेशिक रोजगार नै हो नि । यसै त देश बैदेशिक रोजगारको भरमा टिक्या बेला !
america मा नयाँ कुरा सिक्ने क्रम जारी थियो, आएको महिनौ पछी billi जि सँग पहिलो पटक चिया खान पाइयो, starbucks मा, कस्तो चियापसल यार्! छिर्नै डरलाग्ने ! जिन्दगीमा २०० रुपैयाँको ‘चाय’ खाएपछी मेरो छाती घमन्डले फुल्याथ्यो, बाटामा starbucks को कागाजको कप बोकेर हिंड्ने सबै जना सँग म अब जोरी खोज्न सक्षम थिए!
तर सोच्दा सोच्दै हातमा लिएको चाय सिद्धिएपछी मलाई एउटा अनौठो डर्ले घेर्यो - आज त billy थियो र चिया खान पाइयो, भोली नि? म आफ्नो अत्मबिश्वासमा आँफै अबिश्वसत थिए !
भोली पल्ट बिहानै billy जि ओछ्यान मै सुतिरख्दा, बडो हिम्मत गरेर हिजो को starbucks मा गए, थरि थरिका कफि देखेर दिमाग out भाथ्यो ! ठिराउदो जाडोमा पनि मेरो शरिरबाट पसिना निस्किन थल्याथ्यो, एउटा अनौठो डरले गर्दा । जे परे पर्ला भनेर कुन्नी के हो अर्डर गरे, भित्तामा भएको कफि को लिस्ट मा नम्बर ४ म भएको कफि, medium भने ! burgar किन्दा जस्तै everything भन्नु पर्ला कि भन्या, तर परेन, मलाई यो तरिका चाँही मन पर्‍यो तर पैसो गएको कुरो ले साह्रै चित्त दुख्दैथ्यो । २ डलर् ७५ सेन्ट् को त्यो कफि खाना साथ मेरो बुद्धीमा बीर्कै लग्या रैछ भन्ने प्रमाणित भयो, जनवरी को चिसो स्याठ्मा पिउनु परेको चिसो कुन्नी के हो ले मेरो दिमाग सफाचट भएकोथ्यो, billi जि को शब्दमा brain dead रे! के गर्ने? पैसो पर्या कुरो, घरमा ल्याएर माईक्रोववमा तताएर भएनी पिए । पहिलो कफिको त्यो चिनो स्वरुप starbucks को कप मैले ४-५ महिना सम्म रख्या थिए, पछि americanized हुँदै जाने सिल्सिलामा एक दिन कपले garbage मा ठाउँ पायो ।
तदुप्रान्त starbucks मेरो सबभन्दा नरुचाएको स्थानको लिस्टमा सदाको निम्ती दर्ता भयो ! अचेल चिया त पियिन्छ कि घर मै कि फ्री को, हजुर फ्री को naan and curry रेस्टुराँ म भात र कुखुराको साप्रो किनेपिच्छे २-३ गिलास धित मर्ने गरी चिया हानिन्छ ।
जती गरे नि मैतिदेवी चोकको बिश्रान्तिको चिया र सुर्य चुरोटको धित चाँही मेट्न सक्या छैन । “ओए भाई, ४ वटा र क चि क ” अर्थत ४ कप रङ कडा चिनी कडा चिया । साथमा १० रुपैयाँको ४ वटा सुर्य, कहिले काही घन्टौ बिताइन्थ्यो बिश्रान्तिमा, तर हाम्रो usual टाईम चाँही शनिबार बिहान हुन्थ्यो । एका बिहानै ६-७ बर्ष नबिराइ ६ बजे गौशला चोकमा केटाहरु सँग भेट हुन्थ्यो, पशुपति दर्शन को लागि, ९-१० बजे तिर फर्कदा, सधैं बिश्रान्तीम आएर १-२ बजे सम्म गफ हान्यो बस्यो, कलेजका केटाहरु पनि भेटिन्थे । पछि आएर शाहुजीले दिक्क भएर होला बिश्रान्तिमा no smoking टाँसेपछी, बिश्रान्ती जान बन्द भयो, तर बिश्रन्ती को स्वाद कही नपाए पछी केही उपाय नलाग्दा, हामी compromise को अवस्थामा पुग्या थियौ, चिया बिश्रान्ती कै, तर बाहिर उभिएरै भए पनि !
चुरोट त्याग्ने कुरा यदाकदा ‘दिपे’ ले ल्याए पनि, बहुमतको कदर गर्दै चुरोट छोडिएन । दिपे, एउटा अजिबको character, चुरोट्, जाड्, बियर, रक्सी, गाजा केही नखाने तर ब्यवस्था गर्न कहिल्लै पछी नपर्ने ! केटाहरु फिट्टु भएर क्याबिन रेस्टुराँमा सुत्दा पनि ट्याक्सीमा चाढाएर घर भने पुर्याउथ्यो । राती २ बजे घर छिर्ने हिम्मत नभएपछी मेरो मै सुत्थ्यो, भोली पल्ट बाउ को last गाली खाइयो यार भन्दै सुनाउथ्यो । हुन पनि हो, घरमा मम्मिलाइ दिपे को birthday वा, दिपे को भतिजो को पासनि, वा दिपेको दिदि को engagement वा दिपे पास् भएको party, वा दिपे को birthday को बहाना सुनाएपछि आरामले बाहिर जान पाइन्थ्यो अझ डो पनि पास् हुन्थ्यो । हजुर्, दिपे को birthday २ चोटि मात्रै होइन, कहिले काहि त ४ चोटि सम्म मनाइन्थ्यो नेवारि, बिक्रम् सम्बत्, इश्वि सम्बत् र तिथिले !
अचम्म को मित्रता थियो हामी बिच्, वा मोटे, काले, दिपे, हुट्टे, बाबा, सुके, बोका, खैरे र म RP । सब को नाम पछाडि आफ्नै रहश्य थियो । मोटे-बाङ्गुर जस्तो भएको हुनाले, काले-पोल्दा पोल्दा उम्केर भाग्या जस्तो काले हुनाले, हुन त त्यस्तो काले त थिएन यार्; दिपे-dipendra को छोटो नाम्; हुट्टे-हुट्टिट्याउ जस्तो हुनाले; बाबा एक नम्बर् को गजेडी हुनाले; सुके-सुक्या बाँस् जस्तो हुनाले; बोका-छप्की देख्नै नहुने सोमलाई-दुई खुट्टामा उभिएको जे भएनी हुने!; खैरे- त्यो चाहि खैरे जस्तै देखिने हुनाले र मेरो बारे म त के आँफै गुन गान गरम र !

विदेशमा हराउदै

2008-08-27T22:43:00.000-07:00

ध्रुब अधिकारी, मकवानपुर । जिल्लाको हाँडीखोला गाउं विकास समिति-६ कालीदमार निवासी २४ वर्षीय रामहरी लामिछाने वैदेशिक रोजगारीकालागि मलेसिया जानु भएकोमा हाल परिवारको सर्म्पर्क बाहिर हुनहुन्छ । त्यस्तै आमभञ्ज्याङ गाविस-४ सोलिथुमका २५ वर्षीय कूलप्रसाद घिमिरेपनि राम्रो पैसा कमाई हुने लोभमा दुवई जानु भएको छ तर उहांकोपनि अहिले परिवारसंग सर्म्पर्क भइरहेको छैन ।
हाडीखोलाका रामहरी र आमभञ्ज्याङका कूलप्रसाद त उहाहरण मात्रै हुन् । उनीहरु जस्तै वैदेशिक रोजगारीमा गएर परिवारको सर्म्पर्क बाहिर रहेका अरु थुप्रै घटना हुन सक्छन् । जुन कुरा बाहिर आउन सकेको छैन । परिवारको सर्म्पर्कमा नरहेका आफन्तको खोजतलास कसरी गर्ने भन्ने कुरा थाहा नपाएरपनि यो कुरा बाहिर नआएको हुनसक्छ । यही कुरालाई ध्यानमा राखेर सुरक्षित वैदेशिक रोजगारीबारे परामर्श प्रदान गर्न र विदेश पुगेर अलपत्र परेकाहरुको खोजतलासमा सहयोग गर्न ५ महिनाअघि हेल्पलाइन स्थापना भएको हिमराइट्स हेटौंडाले जनाएको छ ।
रामहरी २०६३ कात्तिक २५ गते वैदेशिक रोजगारीका लागि मलेसिया पुगेका हुन् । उनी राजधानीको अनामनगरमा रहेको भण्डारी ओभरसिज मार्फ मलेसिया पुगेका थिए । उनलाई स्टेशनरी उद्योगमा काम दिने भनिएपनि कार्टु उद्योगमा गाह्रो काम लगाइएको थियो । २०६३ चैतमा ४० हजार पैसा पनि पठाए र २०६४ जेठमा अन्तिम पटक फोन सर्म्पर्क भएको थियो । त्यसपछि उहाँको परिवारसंग सर्म्पर्क नभएको जानकारी प्राप्त भएको छ । छोरासंग सर्म्पर्क नभएको एक वर्षभएको र विदेश जाँदा लिएको १ लाख १० हजार ऋण तिर्न नसकेपछि उनका बुबा भक्तबहादुर लामिछाने चिन्तित हुनुहुन्छ । उहाँले छोराको खोजतलास र स्वदेश फर्काउन पहल गरिदिन हिमराइट्स कार्यालयमा २०६४ चैत १३ गते निवेदन दिनु भएको छ । निवेदनको आधारमा २०६५ बैशाख २४ गते गृह, परराष्ट्र र श्रम मन्त्रालयमा रामहरीको खोजतलास र स्वदेश फिर्ता ल्याउन अनुरोध गर्दै पत्र बुझाइएको छ । ती मन्त्रालयहरुबाट पहल भएको कुरा बताइएपनि ठोस काम भने अहिलेसम्म हुन नसकेको हिमराइट्सका हेल्पलाइन अफिसर खेम बोलखेले बताउनु भयो ।
त्यसैगरी, कूलप्रसाद २०६४ कात्तिक २१ गते वैदेशिक रोजगारीको शिलशिलामा दर्ुवई पुगेका थिए । काठमाण्डौमा रहेको एभरेष्ट म्यानपावर एजेन्सी मार्फ उनी दर्ुवई पुगेका हुन् । अर्जुन देवकोटा नाम गरेका व्यक्तिले कूलप्रसादलाई सर्म्पर्कमा ल्याएर विदेश पठाएको बुझिन आएको छ । उनले दर्ुवई पुगेर लाजेएन सुल्तान कम्पनीमा एक महिनासम्म काम गरेको र त्यसपनि उनी सर्म्पर्क बाहिर रहेको पारिवारिक श्रोतले हिमराइट्समा जानकारी दिएको छ । वैदेशिक रोजगारीको लागि गएका छोरा सर्म्पर्क बाहिर भएपछि खोजतलास र स्वदेश फर्काउन पहल गरिदिन अुनरोध गर्दै उनका भाई रामजी घिमिरेले २०६५ बैशाख १७ गते हिमराइट्समा निवेदन दिनु भएको छ । उहाँको खोजतलासको लागिपनि सम्बन्धित निकायमा पत्र पठाउने तयारी भइरहेको तथा आवश्यक कागज पत्रको अभावमा प्रक्रिया अगाडि बढी नसकेको जनाइएको छ ।
रामहरी र कुलप्रसाद त परिवारको सर्म्पर्क बाहिर रहेका छन्, तर हेटौंडा-१ निवासी ४० वर्षीय विनोद लामा भने विदेशमा लागु औषध सम्बन्धी अभियोगमा थुनामा परेको हिमराइट्समा जानकारी प्राप्त भएको छ । २०६३ साल बैशाख १० गते घरबाट हिडेर बैशाख १३ गते दिल्लीबाट वैदेशिक रोजगारीको शिलशिलामा कुवेतकालागि उड्नु भएका लामाले कुवेतमा सवारी चालकको काम गर्नु भएकोमा इराक समान पुर्याएर र्फकदै गर्दा डेढ किलो चरेश फेला परेपछि उनलाई प्रहरीले पक्राउ गरी थुनामा राखेको छ । उनलाई कुवेतको कगभिदष्ब प्रहरी कार्यालयमा थुनेर राखिएको छ । उनले बयानका क्रममा आफू निर्दोष रहनु भएको कुरा बताउदै आउनु भएको र अहिले उहाँको जीवन जोखिममा रहेकाले जीवन रक्षा र शकुसल स्वदेश फर्काउन पहल गरिदिन अनुरोध गर्दै श्रीमति बुद्धकुमारी लामाले जेठ १९ गते हिमराइट्समा निवेदन दिनु भएको छ । उनको जीवन रक्षा र स्वदेश फर्काउन हिमराइट्स केन्द्रीय कार्यालयबाट पहल शुरु गरिसकेको जनाइएको छ ।
यस्तै, वैदेशिक रोजगारीका नाम ठगिएका घटनापनि र्सार्वजनिक भइरहेका छन् । वैदेशिक रोजगारीमा ठगी गरेको भन्दै प्रहरीले सिस्नेरी गाविस-३ का ३१ वर्षीय वीरबहादुर लामालाई प्रहरीले पक्राउ गरेको छ । उनले मकवानपुर जिल्ला आमभञ्ज्याङ-५ की ३२ वर्षीय सानुमाया थिङ र आमभञ्ज्याङ गाविस-९ की सुस्मीता लामालाई एक वर्ष अघि कुवेत पठाएका थिए, विदेश पुगेका सानुमाया र सुस्मीता परिवारको सर्म्पर्कमा नरहेको भन्दै उजुरी परेपछि उनलाई प्रहरीले पक्राउ गरेको थियो । यसैगरी हेटौंडाका विभिन्न क्षेत्रका वासिन्दा निरञ्जन कार्की, राजाराम बोगटी, विष्णुबहादुर न्यौपाने, तुलसीराम रुपाखेती र नवराज अधिकारीलाई वैदेशिक रोजगारीमा पठाउने भन्दै हेटौंडा-४ का ध्रुवचन्द्र थापाले ठगी गरेको भन्दै उनलाई २०६४ चैतमा प्रहरीले पक्राउ गरेको थियो ।
जिल्ला प्रशासन कार्यालय मकवानपुरको तथ्याङ्कलाई हर्ेर्ने हो भने आर्थिक वर्ष २०६४/२०६५ को साउनमा ६०१, भदौमा ५०६, असोजमा ४४३, कात्तिकमा ७१४, मंसिरमा ८२२, पुसमा १०५१, माघमा ६२१, फागुनमा ६५६, चैतमा ३९२ र बैशाख महिनामा ६३३ जनाले राहदानी बनाएका छन् । यही तथ्याङ्कलाई विश्लेषण गर्ने हो भनेपनि मकवानपुरबाट वैदेशिक रोजगारीमा जानेको संख्या उल्लेख्य रहेको देखिन्छ । असुरक्षित वैदेशिक रोजगारीले समस्या उत्पन्न गराइरहेको कुरालाई मध्ये नजर गर्दै यसबारे सचेत तुल्याउन हिमराइट्स कार्यालयमा हेल्पलाइन शुरु गरिएको मध्यमाञ्चल क्षेत्रीय कार्यालयका संयोजक प्रेम दाहाल बताउछन्

पिल्सिए को अतित अझै दुख्न्ने गर्छ।

2008-08-27T21:06:00.000-07:00

असिमित इच्छा अनि आकांछा बोकेर प्यारो मात्रिभुमि छोडि आकासमा उडिरहदा मनमा अनेकौ कुरा हरु खेलाउदै अवत्रण भए।जब यो देस मा पाइला टेके त्यसपछि घर तिर फोने गर्दै भने म बेलायत आए सबै ठिक छ। यस पछि कता जाने पत्तै थियेन जताहेरेयो उतै अचम्म लाग्द थियो तेस पछि बिसाल सुरुङ भित्र रेल मेरो लागि नौलो अनुभव अनि लामा कनभेयर लिफ्ट मान्छे का ताति दौदा दोउड हैन किन येति सारो हतार सबै लाइ, बेला बेला मा साथि सङ प्रश्न गर्द थिए, यो लन्डन हो नि,त। मनौ, मत साथि नभए लाटो जस्तै हुन्छु कि भन्ने हुनथियो।यतिकै मा गन्तब्य स्थल तिर आएपुगियो जहा नेपलिहरु को धरै बसोबास रहेछ। म बस्ने भनिएको ठाउ मा केटा ठिटा हरु आनि एक दम्पति थिए परिचय भयो। र मैले पनि परिचय दिए। सुरु को प्रस्न थियो भाइ कुन भिसा मा हो मैले भने म बिधार्थि मा हो। ए ल ठिकै छ गारो छ क्यारे बिधार्थि लाइ त, अनि हजुर कुन भिसामा हो नि? म, भिजिट मा हो केस गरेका छौ हामीले भने। एकदिन २दिन गर्दै दिन हरु बितदै थिए। घर बाट ल्याएको पैसा दिना नु दिन घट्दै थियो। अनि पिरलो सुरु भयो के गरु न गरु? मेरो कलेज अनि मेरो बिसएको पढाइ लाइ थाति राखि बाध्यता लाइ नकार्न सकिन र अर्कै कलेज मा भर्ना भये।तेति बेला सम्मा काम् को खोजिमा थिये कसिले के भन्छ कसैले के भन्छ बडा अन्योल को अवस्थ थियो। एक मनले फर्किउ जस्तो लगेको थियो। घर मा फोन गरे मत फर्किन्छु उता बाट सबै नफर्कि भन्छन्। म एक्दम् दोधरमा थिये। मेरो यो अवस्त देखेर एक्जानले काम् मिलाइ दिये तर पनि काम् मलाइ पट्कै मन नपरिनपरि १-२ महिना धकेले, यो ठाउ मा काम राम्रो ठाउको खोजि गरिदिने बचा सहित एक्जन को नेपालिकै घरम जाने निधो गरे। किनाकि राम्रो वा कुनै पनि काम को लागि इन्सुरेन्स नम्बर। बैन्क् खता खोल्न, आवस्यक पर्दो र्हेछ यो निकाल्न लागि पनि महङो भाड तिर्न बाहेक अरु कुनै बिकल्प थिएन। दिन हरु बित्दै थिये एक् पछि अर्को समस्यले कहिलेइ छोडेन सायेद सबै म जस्तै बिधार्थि लाइ एस्तै भयो होला। सरमंसमा,केहि नेपालि हरुको डाहाडेपन, मैले जे दुख पाएं त्यो अरुले पनि भोग्नु पर्छ भन्ने हेङ ओभर मानसिकता। आधा इन्फोर्मेसन दिने,आध नदिने म भन्द मथि नपुगोस भनि खुट्टा तानिरहने। काम मिलाएदिये जस्तोगरि घरमा बसाउने र घर को मोर्गेगेज तिरेर नाफा कमाउने नेपालि ले नेपालि लाइ नै चुस्ने प्रबिर्ति अझै छ। येस्ता मान्छे को जमात ले उच बिचार र जोसिलो आकानंछा लियेर आयेको कुनै पनि नेपालि बिधार्थि बरु एक्लै यो जमात भन्दा पर रहि केहि तिता मिठा अनुभव सगालि लक्छ्य पुरा गरि समयको सदुपयोग गरि देसकोलागि केहि लियेर जान सकियोस।

च्यानल नेपालको मेरो जागिर “चट”

2008-08-27T20:58:00.000-07:00

च्यानल नेपालको मेरो जागिर आजैका मितिदेखि लागू हुने गरी “चट” भएछ। सुनेको त थिएँ १ गतेदेखि व्यापक म्यानपावर कटौति हुँदैछ भनी। तर मलाई त थाहा पनि थिएन। बिहानको सिफ्टमा मजाले आफ्नो र अरुको पनि (मेरो काम अन्तर्राष्ट्रिय समाचारको डेस्कमा हो, समाचार बनाउने, त्यस अनुसारको भिजुअल खोज्ने अनि एडिटिङमा मिलाउने। तर अरु मान्छे नभएकोले बिहानी डेस्कका शम्भु पोखरेलले सहयोग गर्न आग्रह गरे बमोजिम अरु समाचार टाइप गरेर मिलाइदिई पावरप्वाइन्टमा स्लाइड मिलाएर पढाउन समेत सहयोग गरिरहेको थिएँ केही दिनदेखि) काम सकाएर घर फर्किसकेको थिएँ। साँझ सहकर्मी बालचन्द्र मिश्रले फोन गरेर हाजिरकपीमा मैले बिहान गरेको हाजिरलाई समेत केरेर “लेफ्ट” भनी लेखिएको छ भनेपछि मात्र थाहा पाएँ। उहाँका अनुसार “कू”मा पर्ने न्युजका अरु सहकर्मीहरुमा राधेश्याम दाहाल, मणी दाहाल, रञ्जन झा, कोमल शेरचन पनि रहेछन्। इन्टरटेनमेण्टका प्रायः सबै पनि निकालिनेमा परेका छन् रे। निकालिएकोमा भन्दा पनि अब गरिसकेको कामको पैसा कसरी उठाउने भन्ने चिन्ताले पो सताउन थाल्यो त मलाई। हिसाब गरी हेर्दा त पोहोरको असोज, कात्तिक, मंसिर, पुस, माघ, फागुन, चैत र यस वर्षको भदौ र असोज अनि स्पेसटाइममा काम गर्दाखेरीको असार, साउन र भदौ गरी एक वर्ष बराबरको तलब रकम पो उठाउन बाँकी रहेछ त। पैसा नलिई अवकाश पत्र बुझ्ने कुरा त आउँदैन। खै, कसरी, के पो गर्ने हो, म त सार्‍है दुविधामा पो परेँ त। बाँकी
च्यानल नेपालबाट अलग्गिनु परेकोमा खासै दुःख लागेको छैन भनेर भनौं भन्दा पनि किन-किन त्यो खबर सुनेदेखि मन अलि अशान्त झैं भइरहेको छ। यो जागिर भन्ने चिज पनि अनौठोको हुने रहेछ। तलब समयमा नआउने भए पनि जागिर छ भन्ने एउटा भर हुने रहेछ। १० वर्षभन्दा बढी भयो मैले पत्रकारिता गरेको तर आज पहिलो पटक बिना कुनै जागिर स्वतन्त्र बनेको छु म।
मलाई थाहा छ नेपालका एक-दुईलाई छाडेर सबै मिडिया हाउसको आर्थिक स्थिति ठीक छैन। कुन ठाउँमा कति महिना भयो तलब नदिएको भनी प्रतिस्पर्धा चल्छ। यी कुराहरु सार्वजनिक रुपमा बाहिर आउँदैनन्। बिचरा पत्रकारहरु, सबैको दुःखका बारेमा लेख्छन्, तर आफ्नै दुःख चुपचाप सहन्छन्। अरु विकल्प पनि छैन उनीहरुको।
पहिला स्पेसटाइम र पछि च्यानल नेपालमा हुँदा कहिले पनि समयमा तलब पाइएन। त्यसअघि म सिटी टाइम्स सन्ध्याकालीन दैनिकमा सम्पादकका रुपमा काम गर्थेँ। त्यहाँ पनि झण्डै पाँच वर्षसम्म काम गर्दा मलाई तलब भनेर छुट्याएर कहिले रकम दिइएन। त्यहाँ काम छाड्नु केही महिनाअघि मात्रै मलाई केही रकम तलबका रुपमा दिइने भनी छुट्याइएको थियो तर त्यो पनि नियमित नभएपछि मैले त्यहाँ काम गर्दागर्दै नयाँ सडक दैनिकमा काम थालेको थिएँ। तर नयाँ सडक पनि बन्द भयो। त्यसपछि स्पेसटाइममा आएँ। भदौ १६ को कान्डमा तोडफोड भएको कारण देखाई त्यो पनि बन्द भयो। अनि च्यानल नेपालमा हामीलाई सरुवा गरिएको थियो।
यसअघि २०६० वैशाख २९ गतेको दिन म सम्झन्छु। त्यतिबेला मैले पाँच वर्षदेखि काम गरिरहेको सिटी टाइम्स सन्ध्याकालीन छाड्ने कठोर निर्णय गरेको थिएँ। खासमा स्पेसटाइमबाट तीन महिना हुन लाग्दा पनि तलब नदिएकोले आर्थिक अभाव सार्‍है भइरहेको थियो । खल्तीमा पैसाको एकदमै कमीका कारण शान्तिनगर( स्पेसटाइम कार्यालय) देखि घर कालिमाटीसम्म हिँडेर आएको पनि कति दिन भइसकेको थियो । अनि भोलिपल्ट पीएलपी (मेरी एक महिला मित्र) को बिहेको भोजमा जानका लागि दाइजो पनि किन्नु थियो । त्यसैले शुक्रबारदेखि नै मैले सिटी टाइम्सका एकाउन्टेण्ट उत्तमलाई अलिकति पैसा चाहिन्छ है भनेर भनेको थिएँ । आइतबार उसले कुरा गरेको थियो रे त्यो प्रकाशनका सर्वेसर्वा सुजिव बज्राचार्यसित। त्यो दिन दिने नामै लिएन । उसले अलि पछि आउन मिल्छ? भनेर सोध्दैथियो र मैले चाहिँ अब भोलिमात्रै आउँला भनेर भनेको थिएँ। तर आज पैसा भयो भनेर सोध्दा त उसले मेरो कुरामा सुनुवाई होला जस्तो लागेन अब आफै एकचोटी कुरा गर्नु भनेर पो भन्यो । त्यसपछि त मलाई झनक्कै रिस उठ्यो । चाहिएको बेला दुई हजार पनि दिन नसक्ने अफिसमा किन काम गरिरहनु जस्तो रिस उठ्यो ।
त्यति नै बेला अब म सिटी टाइम्स छाड्छु भन्ने सोचिसकेको थिएँ । तर त्यतिबेला रिसलाई सम्हालेर बसेँ र त्यो दिनको सबै काम सकाएर निस्केँ । बाटोभर रिसले मुर्मुरिरहेको थिएँ ।
अरू बेला भएको भए स्पेसटाइम पनि जाँदिन थिएँ होला मूडअफ भएकोले। तर त्यो दिन सहकर्मी बालचन्द्र मिश्र पनि विदामा बस्नुभएकोले जानै पर्ने बाध्यता थियो । त्यसैले बिस्तारै हिँडेँ अफिसतिर । टेम्पोभर पनि म त्यही कुरा सोच्दै थिएँ र जस्तै भावनाले जित्न खोजे पनि त्यसलाई दबाएर म सिटी टाइम्स जाँदै जाँदिन भन्ने निर्णय गरेको थिएँ।
त्यो दिन मैले आफ्नो व्यक्तिगत डायरीमा यस्तो लेखेको रहेछु,
“सिटी टाइम्स नजाने भनेर मैले गरेको निर्णय सही हो वा होइन त्यो त भविष्यले नै बताउँछ तर मैले त्यत्रो गर्दा पनि मलाई आवश्यक परेको बेलामा दुई हजार वा जतिसुकै भए पनि पैसा दिन इन्कार गर्नुले मेरो चित्त नदुख्ने भनेको त हुँदैन । पैसा नै नलिई त कसले पो काम गर्छ र । फेरि त्यहाँ सबैभन्दा बढी जिम्मा पनि त मेरै नै थियो । खैर छादिदिउँ यी कुरा। अब जे हुन्छ भविष्यले देखाउँछ।”
आज फेरि च्यानल नेपालबाट निकालियो रे भन्ने सुन्दा झण्डै-झण्डै त्यस्तै अनुभव भइरहेको छ। कम्प्युटरमा यी शब्दहरु टाइप गरिरहँदा पौने दुई बजेको छ। यत्रो वर्ष कुनै न कुनै संस्थामा जागिर खाएर बसिरहेको आज एकाएक स्वतन्त्र हुन पुगेको छु। अब मेरो लागि यो ब्लगबाहेक अरु केही मञ्च छैन। न आम्दानीको कुनै स्रोत नै छ। बाँच्नका लागि के गर्ने हो, निश्चित गरिसकेको छैन। केही दिन त च्यानल नेपाल नै जानुपर्ला, आखिर पत्र नबुझेसम्म त वैधानिक रुपमा त्यहीँ कै हुँ नि म।
जस्तै दुःखकष्ट भए पनि काम गर्दाको तलब पाए च्यानल नेपाललाई नमस्कार गरेर उत्तरोत्तर प्रगतिको कामना गरेर खुसी साथ नै हिँडिन्थ्यो। तर गरिसकेको कामको पनि तलब दिन कति झुलाउने हो, यो सोचेरै दिक्क लागिरहेको छ। हे भगवान्, सहायता गर। दुःखको बेला भगवान नै सम्झिनु पर्दो रहेछ……..!

2008-08-07T20:49:00.000-07:00

What is 4JobSeeker?
4JobSeeker searches the jobs web sites(Monster.com, Monster.ca, Dice.com, CareerBuilder.com, FlipDog.com, Workopolis.com, etc.) and finds all the open positions you qualify for. 4JobSeeker automatically sends your resume, along with a personalized cover letter, to the hiring manager.

4JobSeeker Is the Best Solution For Job Seekers
If you've been looking for a new job for a while, 4JobSeeker will be the last employment service you use. If you're just beginning your job hunt, you'll be glad you found us first. Check out our frequently asked questions to learn how our software takes the pressure off during an already stressful time. 4JobSeeker frees you from spending hours a day monitoring the major career Web sites and submitting your resume over and over again. 4JobSeeker submits your resume to hundreds of more jobs than you could possibly do yourself and keeps track of the jobs to which you've already applied. It couldn't be easier.
Delivers Your Resume in an Efficient and Accurate Way
Don't need to login any web site.
Will not send your resume to companies you blocked.
Customizes each cover letter for each position's requirements so the employer receives a very relevant application.
Cannot be detected as an automated service so your resumes will not be marked as SPAM.
Eliminates the recruiter middleman.
Reduces hours of job searching to just minutes a day.
System Requirement
PC running Windows 9x / Me / 2000 / XP
PIII 300MHz or better
64 Mb RAM
1 Mb HDD free space(since the search results will be saved to your local HD drive, the actual space may vary.)
Internet connection (dial-up is enough, DSL or Cable recommended )

2008-08-07T20:17:00.000-07:00

The Job Seeker
A subscription-based service that publishes job openings in the environmental sector.

http://www.thejobseeker.net/

Job Search
Job seeker. JobSearch is your one-stop shop for jobs and career information. Its free to register and you can:. see hundreds of new jobs each day ...

https://jobsearch.gov.au/

CareerBuilder.com Jobs - The Largest Job Search, Employment ...
Search 1.6 million Jobs on CareerBuilder.com. Find new employment or work. Fresh job listings posted ... Help Job Seeker Customer Service: (866) 438-1485 ...

www.careerbuilder.com/

Job Seeker Registration - Post your CV, search for UK jobs and ...
Online job search and CV posting opportunities for UK job seekers. Search for current vacancies and post your CV on ClickAJob.

www.clickajob.co.uk/candidate/account/register.shtml

Jobseeker.com
click here to advertise a job opening. Accounting ( 22 ). Advertising ( 3 ). Arts / Entertainment / Media ( 8 ). Auto / Mechanic ( 12 ) ...

http://www.jobseeker.com/

Job Seeker Centre - New Zealand Job Search & Employment Site. NZ ...
New Zealand Job Search & Employment Site. NZ Jobs, Careers & Part-Time Vacancies: search4jobs.jobs.search4.co.nz/mysearch4

Wisconsin.gov - Employment - Other WI Job Sites
Wisconsin Job Center - Wisconsin Job Center is a comprehensive introduction to Wisconsin JobNet and Wisconsin Job Center services. ...www.wisconsin.gov/state/app/employment